May 25, 2026
In Japan, the English word reform has become an everyday loanword meaning the renovation of old houses. No one imagines any other meaning when they hear it. Because of that, the British party name Reform UK sounds to Japanese ears like a construction company specializing in repairing and refurbishing old homes or equipment. Almost no one would expect it to be the name of a political party with aim-high political philosophy.
I wonder whether the term is really an appropriate name for a political party, one that British people can associate with a hopeful vision for the country’s future.
May 25, 2026
どんな自分のない身体的特徴を感心していますか?私は子供の時、赤い髪を欲しかったです。珍しい色なので、とても綺麗だと思いました。私の髪と目はたった茶色で、美しい金色と合った茶色じゃなくて黒の近い茶色だから、珍しい髪と目の色がいつも羨ましかったです。
日焼けられないと思ったから、黒人の友達の身体的特徴も感心しました。今、黒人も日焼けられることが分かるけど、小学生の時、夏に黒人の子供だけが帽子を被らなくても日焼け止めを塗らなくても、昼休みに外で遊べたから、私は黒い肌が羨ましかったです。私は帽子を家に忘れたら(よくしました)、先生が外で遊びさせませんでした。
そして小さい時、アジア人の様子も美しいと思いました。インド人の綺麗でキラキラな伝統的な服を着たくて、アジア人の友達のとても真っ直ぐで真っ黒な髪がとてもかっこいいと思いました。そして母のアジア人の友達は40歳以上でも本当に若そうだったから、私が羨ましかったです。中年者になった時、私も若そうになりたかったのです。でも今、しわや灰色の髪もハンサム/美しいとお思います。高校を卒業してからもうしわがあったから、信じなければなりませんですw
(ところで、ここに使った用語は失礼だったら、ごめんなさい。丁寧な日本語で少数民族の用語が分かりません。)
May 25, 2026
May 25, 2026
Estoy acabo de dormir, y olvide que no he escrito nada, así que lo hablo de tres cosas que hice hoy
1)Hoy prepararé el desayuno para yo y mis hermanos. Hecho "Fritters" y los ingredientes para hacerlo son el agua, la harina, la harina de maíz, el azúcar y la sal. Los mezcló y luego lo vertí el mezcló en un olla para freírlo (por supuesto tuve que usar el aceite). Después de todo eso, freí dos huevos y herví una salchicha.
Para el bebido, hice una olla de bolitas de té.
2)Ayudé mi madre cocinar. En realidad, no hice mucho en comparación con mi madre. Freí los carne qué ya estuvo sazonado, pique condimientoz como el pimiento,el ajo, y la cebolla. Para la bebida mezclar guayabas,pepinos , zanahorias y jengibre en la licuadora. Sabe muy rico! Un tiempo despues lave los platos
3)Jugué "Fire boy and Water Girl"( El niño del fuego y la niña del agua) con mi hermano. Juguemos 4 niveles por ahí. Me cansé asi que tuvimos que parar por la día.
May 25, 2026
1. ノーベル賞を取った人をだれか知っていますか。何をした人ですか。
マリア・レッサは、ノーベル賞を取った唯一のフィリピン人です。報道自由の守護に貢献をして、ドゥテルテ政権に対して批判的な姿勢を取りました。
2. あなたの国で尊敬されている人はどんな人ですか。
三大国に征服されたフィリピンでは、外国の政権に抵抗したり戦ったりした英雄たちがとても憧れられています。その中で、ホセ・リサールが一番有名かもしれません。ホセ・リサールは、かつてスペインのフィリピン人に対する不公平な扱いについて、2冊の小説を執筆しました。これらの小説は、独立運動を起こしたきっかけとされています。
3. 山中教授についてわかったことを、下の単語を使って話しましょう。
【iPS細胞 ノーベル賞 目標 尊敬】
山中伸弥教授は、治療にとても役立つiPS細胞を作って、ノーベル賞を取りました。この「夢の細胞」を発明したのは、これまで何回も失敗したにも関わらず、目標を決めて頑張ってきたからなのではないかと思います。山中教授の粘り強さと人への思いやりで、たくさんの人に尊敬されているかもしれません。
4. ノーベル賞を取るために必要なものは何だと思いますか。
ノーベル賞を取ろうという決意ではなく、人のために何かしてあげよう、変えていこうというような決心が大事だと思います。
5. ノーベル賞を取った人のエピソードを何か知っていますか。
ノーベル委員会は、受賞者のために毎年晩餐会を開催してあげます。しかし、1979年に受賞したマザー・テレサは、晩餐会を中止にしてもらい、その晩餐会に費やすお金を貧しい人々に寄付することを求めたそうです。
May 25, 2026
China appears to be sliding into a severe downturn reminiscent of the Great Depression of 1929. Reviving Mises’s free-market business cycle theory and reducing state intervention may be essential. Yet China faces an added challenge: its economy remains tightly controlled by the government, with no meaningful institutional reform underway.
May 25, 2026
Summer is around the corner.
The outdoor temperature has exceeded 30 degrees.
I thank God for giving us a peaceful day.
God created me with a pure heart.
I pray for rain as we grow vegetables on the farm.
Jesus taught that we should not make a big display of praying in public with the goal of being seen as a religious person; he said it is better to pray privately.
May 25, 2026
May 25, 2026
May 24, 2026
Yesterday afternoon, I went to a farm in the suburbs and bought tomatoes.
I got to know this farm from a WeChat group used for marketing.
The group owner is also the farm owner. She occasionally announces when she is going to the city and asks group members what vegetables they would like and how many. Then she brings all the vegetables to a certain place in the city and waits for the members to come and pick them up.
The owner has about three to five WeChat groups for people in different districts of the city, and each group has around five hundred people.
She mainly grows tomatoes, mini watermelons, small muskmelons and cherry tomatoes.
These vegetables are very common and affordable in the food market. But why does the farm owner still have so many customers despite charging higher prices for her vegetables?
In my neighborhood, there is a food market where the same vegetables are sold at pretty reasonable prices. But we don't know where the vegetables are from, how many days have passed since they were harvested, or what measures were taken to preserve them.
For example, the tomatoes in the food market look very beautiful: same size, same red color, but they don't have the traditional tomato smell. If you cut one open, the inside is a bit dry and there are hollow spots. So it seems like these tomatoes must have been stored for a long time and processed with some chemical substances. That is horrible.
When I go to the farm, I can see her vegetables growing in the fields, as well as her workers growing, managing and picking them. I am pretty sure that the time between the vegetables being picked and consumers receiving them is no more than an hour, and during this period, the vegetables are not processed for preservation.
Every day, the food we eat has lots of problems: additives, preservatives, pesticide residues, illegal use of chemical substances and so on. It’s almost a miracle that we’ve managed to live to this day.
Now you may know why, despite the high prices, she still has so many customers.
May 24, 2026
L'organisation est un aspect (j'essaye de dire « quirk ») de moi qui n'est pas tout à fait habituel. Je me trouve entre deux extrêmes, ma préférence, c'est l'organisation mélangée avec un peu de chaos. Quand toutes les choses sont en ordre, je me sens un peu hors de place. Franchement, cela invoque en moi des sentiments pareils à ceux de Squidward dans Bob l'éponge, plus précisément dans l'épisode où il se trouve dans le futur et tout est en chrome. Ensuite, il a une petite crise de panique à cause de l'état des affaires. Cependant, ça ne me plait pas du tout quand il n'y a aucun ordre, et que tout est basculé. Comme pour toutes les choses dans la vie, je trouve qu'un équilibre est le plus paisible.
Voici le petit clip de vidéo dont j'ai mentionné: https://www.youtube.com/watch?v=TuK5mlW9svQ
May 24, 2026
この文章では、「trust the process」という英語の表現について論じたいです。直訳すると、「過程を信じる」という意味でしょう。創造、スポーツ、言語学習などを中心としてのコミュニティーでよく使われている表現です。そのコミュニティーには、目的を目指したり上達するように励んだりしている人が多いのです。そういう難しいことをするのに、何週間かあるいは何年間もかかり、どんなに頑張っても努力が実らないという感じがあるでしょう。でも事実は、日々努力したら、感じられなくても進歩がいつもあるはずです。その日々の努力は「process」という言葉に表されています。
言語学習者の僕にとって、その表現はよく響いています。日本語を勉強し始めてから、毎日10語の新しい単語を覚えるようにしています。それなのに、三ヶ月前に僕は進歩があまりないという感じがあったんです。単語を何千語も知っている学習者にとって、10語の単語は雀の涙だと感じます。でも、最近の学んだ言葉と出会ったり使ったりするたびに、その表現が浮かびます。
May 24, 2026
May 24, 2026
My most favorite comic is Detective Conan.
When I was a 1st grade school student, its anime started airing. I was shocked by the contents.
From an adult's point of view, it is quite strange that two grotesque mystery anime series, Conan and The Kindaichi Case Files, broadcast one after another on Monday evenings.
Of course, I go to see the movie on the first day every year, and I subscribe to the magazine, in which Conan is published.
It has already reached its 30th anniversary.
However, there is still no sign of it ending.
Unfortunately, many voice actors in Conan passed away.
The author and many voice actors are over 60 years old.
As a long-time fan, I hope it will finish soon.
May 24, 2026
Heute ist das Wetter sehr heiß. Es ist fast 30 Grad, und in Deutschland 30 fühlt sich wie 50 in meinem Heimatland. Ich bin mir nicht sicher warum ist es so. Man kann vermutlich sagen, dass es ist so, weil Deutschland liegt in der nähe von der Sonne. Oder vielleicht der Grund ist die Erdewärmung. Vorgestern war es sehr sehr winding, und man braucht unbedingt eine dicke Jacke. Ja, das Wetter hier in Deutschalnd überascht mich viel. Das ist der Beginn von mein zweiten Jahren hier in Deutschland zu leben. Wer kann es wissen. Vielleicht werde ich über das deutsche Wetter gewönlich.
May 24, 2026
Ich sitze an meinem Schreibtisch, auf dem Schreibtisch steht zwei Laptop, die Erste hat eine dunkle Farbe, er ist schwarz. und die Andere hat eine helle, er ist hellblau. Neben die letzte steht eine Wasserflasche von Lidle, die mit Kohlensäure enthält. Diese Flasche hat eine hellgrüne Farbe, die in wirklichkeit finde ich hässlich. Weiter hinten steht eine Dose Energy Drink, zum Exakt zu sein, sie ist Monster, die weiße. Ich trinke sie jeden Tag. Außerdem steht auf meinem Schreibtisch eine grüne kleine Kistel, in dem Stifte, eine Schere, Notizblockchen, Gummi und Highlighter liegen. Natürlich habe ich eine Maus, so kann ich besser den Laptop benutzen.
May 24, 2026
Es war sehr heiß heute und gestern. Wegen der Hitze war ich sehr faul und wollte einfach zu Hause bleiben. Ich habe geschafft, alle die Wäsche zu waschen, aber das war der einzige "nützliche" Dinge, der ich geschafft habe. Dann habe ich ein neues Skyrim Spiel angefangen! Ich spiele alle meine Videospiele auf Deutsch und jedes mal, dass ich ein Spiel erneut anfange, verstehe ich viel mehr als früher. Leider ist der Wortschatz von Skyrim nicht so nützlich für tägliches Leben. Es ist wohl besser so.
May 24, 2026
May 24, 2026
May 24, 2026
May 24, 2026
Beim Deutschlernen, mir geffält am besonderen, ein alle neue Kultur entdecken zu konnen, neues Essen, neue Arten von Denken sowie ein neue Geschichte. Ich spreche, ausser meiner Muttersprache sprehce ich 4 Sprachen, und ich finde dass, jede davon mir neue Wege zur Begreifung der Welt geöffnet hat. Dadurch kann ich Bücher, die nur auf Deutsch bestehen, zu lesen. Durch das LernenProzess konnte ich neue Leute kennenzulernen, die von vershiedenen Nationalitäten sind.
May 24, 2026
Zapowiadał się kolejny jesienny dzień. Lecz któż by się spodziewał, że tak zwyczajnemu zajściu, jak wzejście słońca, mogło towarzyszyć pojawienie się w moim ciele tak bolesnych dolegliwości, jakich od dawna już nie zaznawałem. Postanowiłem więc odszukać pociechę w aktywności, która w owym czasie - przyznam się - w pełni cechowała moje marne życie, a mianowicie w piciu... Zebrawszy ostatek sił, zszedłem do piwnicy. Niebawem spostrzegłem jednak za zgrzewką flaszek lśniący przedmiot, który prędko przyciągnął moją uwagę. Zbliżywszy się, zauważyłem, iż wystawał z ziemi kawałek zmurszałego drewna, do którego przybity był metalowy zaczep pasa, odbijający na wszystkie strony światło. Musiałem przyłożyć niemało sił, ale ostatecznie wyjąłem tajemniczy przedmiot z gruntu, który go krył przez nie wiadomo jak długi czas.
To, co dało się rozpoznać, zdziwiło mnie nad wyraz... Ów kawałek drewna zdawał się być rozkładającą się już kolbą zepsutego karabinu. Przez te lata, jakie spędziłem w tym domu, zdarzało się wprawdzie czasami trafiać na jakiegoś karaczana czy szczura, ale na coś tak groźnego, jak broń palna? Nigdy. Przyjrzałem się dokładniej, aby znaleźć jakąkolwiek wskazówkę co do jego pochodzenia, ale rychło się zawiodłem. Była owszem na kolbie metalowa płytka, ale była na tyle zardzewiała, że ciężko było cokolwiek odczytać. Chwyciłem więc za lufę, aby znaleźć jakikolwiek napis, a chociaż takowego nie znalazłem, coś innego wzbudziło we mnie niesamowite zdumienie. Doprawdy, zbliżywszy się do wylotu lufy, odczułem znienacka osobliwy zapach spalenizny... Instynktywnie sprawdziłem komorę nabojową w nadziei, iż moje złowrogie przeczucie okaże się nieuzasadnione, ale po raz kolejny się rozczarowałem... Wystawała bowiem tylna część pocisku, jakby spoglądał na mnie, zdziwiony, iż go przyłapałem na gorącym uczynku. Nie miał jednak możności odpowiadania na pytania, które mnie odtąd głęboko dręczyły.
Do kogo bowiem mogła należeć ta broń? Wprawdzie stary Stach pełnił służbę w pułku carskim, ale za życia z takim niesmakiem wspominał wojnę, iż śmiechu warte zdawało się założenie, że mógł sobie taką pamiątkę do domu przywieźć. Swoją drogą, chociaż zawsze uważałem się za nieobytego z takiego rodzaju rzeczami, przekonałem się, że broń, którą trzymałem w ręku, miała nieco bardziej toporny charakter w zestawieniu z tymi wykonania rosyjskiego, jakie widziałem na starych zdjęciach rodzinnych, upamiętniających waleczną służbę moich praszczurów. Niemniej jednak, nie miałem osobiście żadnych innych związków ze sztuką wojenną, a zwłaszcza, że w domu żyłem samotnie, zrozumiałem, że musiałem zwrócić swój umysł gdzie indziej, aby odsłonić prawdę owej enigmatycznej broni.
Z nagła przypomniałem sobie, że parę dni temu przeczytałem fragment artykułu z gazety, w którym wzmiankowano o pojawieniu się nowej przestępczej szajki, która rzekomo siała spustoszenie w okolicach. Herszt szajki, niejaki Urke, opisywany był jako okrutny bojownik, wychowany od dziecka w zwierzęcych warunkach i nieuznający żadnego autorytetu. Znany był stróżom prawa ze swoich znakomitych poczynań w stolicy, więc wiadomość, że przybył w tutejsze zaścianki, wyraźnie mnie oszołomiła. Dlaczego był zainteresowany tą miejscowością? Wsławił się mianowicie rabunkiem o wiele zamożniejszych rodzin niż te, które mógłby tu znaleźć, więc oczywiste było, że coś innego niż żądza pieniędzy go kierowało w te strony.
Nie miałem jednak okazji dokończyć ciągu swoich myśli, które zostały nagle przerwane przez gromki huk pochodzący z parteru. Czy ów Urke już do mnie dotarł? Czego chciał ode mnie? Czyż to do niego należał ten karabin? Czy chciał go odzyskać? Czy może chciał się pozbyć każdego, kto wiedziałby o jego istnieniu? Lecz dlaczego obciążył akurat mój dom takim przeznaczeniem? W czym zawiniłem? Odruchowo ścisnąłem broń, opierając palec na spuście. Drzwi piwnicy zaskrzypiały, a snop światła zaczął rozpraszać gęsty półmrok. Wydawało mi się, że w tej jasności dostrzegam surowy, szyderczy uśmiech zbójcy... No i cóż, z duszą na ramieniu, w przeświadczeniu, iż ratuję całą wieś przed bestią, pociągnąłem za spust. Zamiast ogłuszającego huku, piwnicę wypełnił jedynie głuchy, żałosny zgrzyt przeżartej rdzą sprężyny. Postać na progu drzwi drgnęła. Usłyszałem szelest ubrań, a zaraz potem cichy, drżący głos, w którym nie było krztyny okrucieństwa, a jedynie bezbrzeżne zmęczenie: - Znowu tu zszedłeś? - powiedziała moja matka, stawiając lampę na schodach. Spojrzała na puste butelki, a potem na bezużyteczny złom w moich dłoniach. - Kiedyż wreszcie przestaniesz pić, synu? To już nas wykańcza.
May 24, 2026
May 24, 2026
May 24, 2026
I have been feeling time flies on weekends.
In weekdays, I also feel time flies, but I especially feel time passes so quickly when I have time off.
I think we need to invent something that people control the time that whenever we do what we want to do or want to pass, to spend longer time. Or as opposite stuff which we can shorten moments that we feel it is hassle or want to procrastinate as they like.
I imagine those things every Sunday and long holidays.
Luckily, my school time table on Monday has my favourite subjects, so I can go to the school.
In my country, next Monday is a public holiday, so it makes me feel less–reluctance to go.
12:33:33 (UTC)
Streaks reset at midnight (00:00)