Pamięć zawsze wróciacała do tych ohydnychej okropnej chwili, gdy statek zatonął. Pamięć zawsze wracała do tej okropnej chwili, gdy statek zatonął.

"Ohydny" w tym kontekście niezbyt dobrze brzmi. Bardziej pasuje do czegoś, co budzi wstręt, odrazę. Coś, co budzi grozę, przerażenie, lepiej określić jako "okropne" albo "przerażające". Liczba pojedyncza: "do tej chwili". Liczba mnoga: "do tych chwil".

Nocą, kiedy tylko gwiazdy mi dotrzymywały towarzystwa, marzyłem ostawały mi przed oczami/miałem przed oczami przestraszonyche/przerażone twarzache rodziców, gdy nagła fala gwałtownie nas uderzyła. Nocą, kiedy tylko gwiazdy mi dotrzymywały towarzystwa, stawały mi przed oczami/miałem przed oczami przestraszone/przerażone twarze rodziców, gdy nagła fala gwałtownie nas uderzyła.

Marzy się o czymś przyjemnym, czego pragniemy. Do przestraszonych lub przerażonych twarzy rodziców to nie pasuje, chyba że synek byłby psychopatą i cieszyłby go taki widok.

Rodzice, którzy wchodzili do szalupy, wpadali wdo oceanieu, a ja, który już wsiadałem na szalupyę, zostałem rozwyrzucony. Rodzice, którzy wchodzili do szalupy, wpadli do oceanu, a ja, który już wsiadałem na szalupę, zostałem wyrzucony.

"Wchodzić na szalupę/do szalupy" i "wsiadać na szalupę/do szalupy" znaczy to samo, więc zdanie jest trochę nielogiczne, jeżeli używasz łącznika (a właściwie "rozdzielnika") "a", który oznacza pewien kontrast, różnicę. Nie wiem też, co chciałeś powiedzieć przez "zostałem rozrzucony".

Gdy morze uspokoiło się, już nikogo nie było: rodziców, statku ani innych pasażerów. Gdy morze uspokoiło się, już nikogo nie było: rodziców, statku ani innych pasażerów.

Tej nocy też obudziłem się we łzach. Tej nocy obudziłem się we łzach.

Nie wiem, jaki był cel tego "też", chyba jest niepotrzebne.

Choć koszmar był straszny, coś innego jest nawet straszniejszye: rzeczywistość. Choć koszmar był straszny, coś innego jest nawet straszniejsze: rzeczywistość.

Większościć ludzi nie wiedzą jak to jest być zagubionym na oceanie: nie ma niczego na horyzoncie, tylko i wyłącznie woda. Większość ludzi nie wie jak to jest być zagubionym na oceanie: nie ma niczego na horyzoncie, tylko i wyłącznie woda.

Tutaj nic nie jest pewnye: woda ciągle przypomina mi, że mógłbym umrzeć w dowolnej chwili. Tutaj nic nie jest pewne: woda ciągle przypomina mi, że mógłbym umrzeć w dowolnej chwili.

Nikt nie mógłby mi nie uratować. Nikt nie mógłby mnie uratować.

Tutaj, na oceanie, nie ma rodziców, nie ma ludzi, nie ma Boga: cały wszechświat o mnie się zapomniał. Tutaj, na oceanie, nie ma rodziców, nie ma ludzi, nie ma Boga: cały wszechświat o mnie zapomniał.

Jasno pamiętam tego n (po)raneka. Jasno pamiętam ten (po)ranek.

Cicho wynurzył się z wody, by oddychać/zaczerpnąć tchu. Cicho wynurzył się z wody, by oddychać/zaczerpnąć tchu.

Ten drugi wpodskoczył w morzu/zanurkował/wykonał skok do morza. Ten drugi podskoczył w morzu/zanurkował/wykonał skok do morza.

Fala uderzyła mnie i omal szalupa omal nie wywracałóciła się do góry dnem. Fala uderzyła mnie i szalupa omal nie wywróciła się do góry dnem.

Potem patryspojrzałem na ocean na dół/widziałem ocean z góry/z lotu ptaka: grupa wielorybów otoczyła szalupę, jak potwory tańczące w głębi oceanu. Potem spojrzałem na ocean/widziałem ocean z góry/z lotu ptaka: grupa wielorybów otoczyła szalupę, jak potwory tańczące w głębi oceanu.