Spacer wna/po cmentarzu Spacer na/po cmentarzu

Można użyć zarówno "na", jak i "po", ale nie "w".

Dzisiaj poszedłem spacerować wna/po cmentarzu. Dzisiaj poszedłem spacerować na/po cmentarzu.

To nie mój pierwszy raz - b. Bardzo lubię od czasu do czasu spacerować wna/po cmentarzu od czasu do czasu -, ale gdy spacerowałem, zastanawiałem się, dlaczego ludzie zwykle tego nie robią. To nie mój pierwszy raz. Bardzo lubię od czasu do czasu spacerować na/po cmentarzu, ale gdy spacerowałem, zastanawiałem się, dlaczego ludzie zwykle tego nie robią.

Ludzie często boją się śmierci i wszystkiego do niej roz nią związanego./ ...i wszystkiego, co jest z nią związanego. Ludzie często boją się śmierci i wszystkiego z nią związanego./ ...i wszystkiego, co jest z nią związane.

To bzdura, bo śmierć jest czymś naturalnaym i nie powinniśmy jej się bać, lecz jeją znać i zaakceptować. To bzdura, bo śmierć jest czymś naturalnym i nie powinniśmy jej się bać, lecz ją znać i zaakceptować.

Nie wiem, w jakim sensie "znać". Sformułowanie "śmierć jest naturalna" jest trochę mylące, bo czasem mówimy o "naturalnej śmierci" (w wyniku naturalnych procesów starzenia się i słabnięcia organizmu) przeciwstawionej śmierci tragicznej/nagłej, której za naturalną się nie uważa.

Lubię spacery na/po cmentarzu głównie z trzech powodów: 1) zwykle jest tam przyroda i lubię podziwiać kwiaty i drzewa, 2) czasami rzeźby są bardzo piękne i interesujące, 3) jedyni ludzie tam, którzy tam przebywają, nie mówią, ani nie przeszkadzają (ha hah). Lubię spacery na/po cmentarzu głównie z trzech powodów: 1) zwykle jest tam przyroda i lubię podziwiać kwiaty i drzewa, 2) czasami rzeźby są bardzo piękne i interesujące, 3) jedyni ludzie, którzy tam przebywają, nie mówią, ani nie przeszkadzają (ha ha).

W języku polskim nie występuje samo "h" na końcu wyrazu. Śmiejemy się "cha cha" lub "ha ha". W pierwszym zdaniu dodałam "na/po cmentarzu", bo chyba nie chodzi Ci o wszystkie spacery. Co do punktu trzeciego, to się nie zgadzam, bo na cmentarzach bywają też rodziny lub znajomi zmarłych, którzy na przykład porządkują groby, a przy tym rozmawiają ze sobą czasem tak głośno, że to może przeszkadzać. Pamiętaj o podwójnym przeczeniu w języku polskim ("...ani nie przeszkadzają").

Myślę, że cmentarze powinney być otwarte, jak publiczne parki, gdzie ludzie się spotykają i spędzają czas razem. Myślę, że cmentarze powinny być otwarte, jak publiczne parki, gdzie ludzie się spotykają i spędzają czas razem.

Niestety, gdy myśli się o cmentarzu, zwykle ludzie mają na myśli smutne miejsce, ale gdy takie nawyki zostajną znormalizowane, być może nasze pomysł ostrzeganie cmentarzachy się zmieni. Niestety, gdy myśli się o cmentarzu, zwykle ludzie mają na myśli smutne miejsce, ale gdy takie nawyki zostaną znormalizowane, być może nasze postrzeganie cmentarzy się zmieni.

Niestety, nie rozumiem, co masz na myśli, że "takie nawyki zostaną znormalizowane".