Benim adım Yulya. Benim adım Yulya.

Benim otuz altı yaşındayım. Ben otuz altı yaşındayım.

Benim otuz altı yaşındayım. Ben otuz altı yaşındayım.

"Benim" yerine "ben" kullanılır. Turkish gramer.

Benim otuz altı yaşındayım. Ben otuz altı yaşındayım.

Benim bir oğulum var. Benim bir oğlum var.

Benim bir oğulum var. Benim bir oğlum var.

Onun, on yaşında ve orta okulda okuyor. O, on yaşında ve ortaokulda okuyor.

Onun on yaşında ve orta okulda okuyor. O on yaşında ve orta okulda okuyor.

"Onun" yerine "o" kullanılır.

Onun on yaşında ve orta okulda okuyor. O on yaşında ve orta okulda okuyor.

Genellikle sabah saat altı’da uyanıyorum, toplanıyorum, kahve içiyorum ve saat yedi’de evden çikiıkıyorum. Genellikle sabah saat altıda uyanıyorum, toplanıyorum, kahve içiyorum ve saat yedide evden çıkıyorum.

Ben Moskova’nın Hükümeti’nde çalışıyorum. Ben Moskova’nın Hükümeti’nde çalışıyorum.

Cümle doğru ama Türkçe'de bunu "Devlet memuruyum" demek kulağa daha doğal geliyor.

Boş zamanımda kitapları okumayı, arkadaşımla vakit geçeirmiyeeyi ve Türk dizileri izlemeye seviyorum. Boş zamanımda kitap okumayı, arkadaşımla vakit geçirmeyi ve Türk dizileri izlemeye seviyorum.

Boş zamanımda kitapları okumayı, arkadaşımla vakit geçeirmiyeyi e ve Türk dizileri izlemeye seviyorum. Boş zamanımda kitapları okumayı, arkadaşımla vakit geçirmeyi e ve Türk dizileri izlemeye seviyorum.

Geçermiye değil, geçirmeyi. Spending time = Vakit geçirmek.

Boş zamanımda kitapları okumayı, arkadaşımla vakit geçeirmiyeeyi ve Türk dizileri izlemeye seviyorum. Boş zamanımda kitapları okumayı, arkadaşımla vakit geçirmeyi ve Türk dizileri izlemeye seviyorum.

Ben şimdi kendim Türkçe öğreniyorum, çünkü Turkiye’yi çok severim. Ben şimdi Türkçe öğreniyorum, çünkü Turkiye’yi çok severim.

Ben kelimesini kullandıktan sonra kendim demenize gerek yok. Ben kelimesi işi zaten sizin yaptığınızı gösteriyor. Cümlede hem ben hem de kendim demek, bir cümlede 2 defa ben demek anlamına geliyor.