benottoman's avatar
benottoman

Jan. 23, 2021

0
ไดอารี่ของเด็กไม่เอาถ่าน [หน้า 69]

[1] หลังจากนั้นเราออกไปเดินตามถนนอีก
[2] แต่มันถึงสี่ทุ่มครึ่งแล้ว และดูเหมือนว่า นั้นเป็นเวลาที่ผู้ใหญ่ส่วนมากจะตัดสินใจว่า วันฮาโลวีนจบแล้ว
[3] จะได้รู้แบบนี้เพราะเขาจะมาเปิดประตูสวมชุดนอนอยู่ และจะมองคุณแบบโมโหเลย
[4] ตัดสินใจจะกลับบ้าน
[5] พวกเราได้เก็บเวลามากหลังพ่อและแมนนี่กลับบ้าน ก็รู้สึกพอใจกับจำนวนขนมที่เราได้
[6] พอถึงจุดฮาล์ฟเวย์ มีรถบรรทุกคันหนึ่งเต็มไปด้วยเด็กมัธยมปลายมาวิ่งการแผดตามถนน


[1] After that, we headed back out on the road.
[2] But it was already 10:30, and I guess that’s when most grown-ups decide Halloween is over.
[3] You can kind of tell because that’s when they start coming to the door in their pajamas and giving you the evil eye.
[4] We decided to head home.
[5] We made up a lot of time after Dad and Manny left, so I was pretty satisfied with how much candy we took in.
[6] When we were halfway home, this pickup truck came roaring down the street with a bunch of high school kids in it.

Corrections (1)
Correction Settings
Choose how corrections are organized

Only show inserted text
Word-level diffs are planned for a future update.

ไดอารี่ของเด็กไม่เอาถ่าน [หน้า 69]

[6] พอถึงจุดฮาล์ฟเวย์ มีรถบรรทุกคันหนึ่งเต็มไปด้วยเด็กมัธยมปลายมาวิ่งการแผดตามถนน

ไดอารี่ของเด็กไม่เอาถ่าน [หน้า 69]


This sentence has been marked as perfect!

[1] หลังจากนั้นเราออกไปเดินตามถนนอีก


[1] หลังจากนั้นเราออกไปเดินตามถนนอีก [1] หลังจากนั้นเราออกไปเดินตามถนน

[2] แต่มันถึงสี่ทุ่มครึ่งแล้ว และดูเหมือนว่า นั้นเป็นเวลาที่ผู้ใหญ่ส่วนมากจะตัดสินใจว่า วันฮาโลวีนจบแล้ว


[2] แต่มันถึงสี่ทุ่มครึ่งแล้ว และดูเหมือนว่า นั้นเป็นเวลาที่ผู้ใหญ่ส่วนมากจะตัดสินใจว่า วันฮาโลวีนจบแล้ว [2] แต่มันถึงสี่ทุ่มครึ่งแล้ว ดูเหมือนว่า นั้นเป็นเวลาที่ผู้ใหญ่ส่วนมากตัดสินใจว่า วันฮาโลวีนจบแล้ว

[3] จะได้รู้แบบนี้เพราะเขาจะมาเปิดประตูสวมชุดนอนอยู่ และจะมองคุณแบบโมโหเลย


[3] จะได้รู้แบบนี้พอจะดูออกเพราะเขาจะมาเรื่มเปิดประตูขณะสวมชุดนอนอยู่ และจะมองคุณแบบโมโหแรงใส่คุณเลย [3] พอจะดูออกเพราะเขาเรื่มเปิดประตูขณะสวมชุดนอนอยู่ และมองแรงใส่คุณเลย

[4] ตัดสินใจจะกลับบ้าน


[4] ฉัน(จึง)ตัดสินใจจะกลับบ้าน [4] ฉัน(จึง)ตัดสินใจจะกลับบ้าน

[5] พวกเราได้เก็บเวลามากหลังพ่อและแมนนี่กลับบ้าน ก็รู้สึกพอใจกับจำนวนขนมที่เราได้


[5] พวกเราได้เก็บเวลามากชดเชยเวลาที่เสียหลังพ่อและแมนนี่กลับบ้าน ก็รู้สึกพอใจกับจำนวนขนมที่เราได้ [5] พวกเราชดเชยเวลาที่เสียหลังพ่อและแมนนี่กลับบ้าน ก็รู้สึกพอใจกับจำนวนขนมที่เราได้

[6] พอถึงจุดฮาล์ฟเวย์ มีรถบรรทุกคันหนึ่งเต็มไปด้วยเด็กมัธยมปลายมาวิ่งการแผดตามถนน


This sentence has been marked as perfect!

You need LangCorrect Premium to access this feature.

Go Premium