Rozgląda się i zdaje sobie sprawę, że leży w/na środku wielkiej łąki. Rozgląda się i zdaje sobie sprawę, że leży w/na środku wielkiej łąki.

Rozgląda się i daje sobie sprawę, że leży w pośrodku wielkiej łąki. Rozgląda się i daje sobie sprawę, że leży pośrodku wielkiej łąki.

Chłopiec śmieje się i mówi: "jJestem twoim księciem, a ty powinnaś iść do szkoły. Chłopiec śmieje się i mówi: "Jestem twoim księciem, a ty powinnaś iść do szkoły.

Chłopiec śmieje się i mówi: "jJestem twoim księciem, a ty powinnaś iść do szkoły. Chłopiec śmieje się i mówi: "Jestem twoim księciem, a ty powinnaś iść do szkoły.

Nie bój się, mój biały koń będzie prowadził nas tamnas tam zaprowadzi". Nie bój się, mój biały koń nas tam zaprowadzi".

Nie bój się, mój biały koń będzie nas tam prowadził nas tam". Nie bój się, mój biały koń będzie nas tam prowadził".

Ania wstaje się i rozgląda się pytając: "czy to marzenie?sen?". Ania wstaje się i rozgląda się pytając: "czy to sen?".

Ania wstaje się i rozgląda się, pytając: "czy to marzeniesen? Ania wstaje się i rozgląda się, pytając: "czy to sen?

".

pyta soiebie, podczas gdy wszystko powolniei znika: nie ma już wieży ani pięknych książąt, nie ma już światła słońca, ani lśniących motyli i Ania zostaje całkiem sama. pyta siebie, podczas gdy wszystko powoli znika: nie ma już wieży ani pięknych książąt, nie ma już światła słońca, ani lśniących motyli i Ania zostaje całkiem sama.

mówi - komu? czemu? -> sobie pyta - kogo? co? - siebie

pyta sobieię, podczas gdy wszystko powolniei znika: n. Nie ma już wieży, ani pięknych książąt, nie ma już światła słońca, ani lśniących motyli i. Ania zostaje całkiem sama. pyta się, podczas gdy wszystko powoli znika. Nie ma już wieży, ani pięknych książąt, nie ma już słońca, ani lśniących motyli. Ania zostaje całkiem sama.

ciekawostka: "ani Ani" też byłoby poprawne:)

Czy to marzeniesen? Czy to sen?

W kontekście całego tekstu wydaje mi się, że "sen" będzie lepszym wyrazem niż "marzenie". Nie bardzo wiem, jak Ci to wytłumaczyć, ale "sen" (w sensie nie czynności spania, ale właśnie czegoś podobnego do marzenia) to coś, co nam się przydarza, czego nie oczekujemy, co nas zaskakuje. "Marzenie" wychodzi od nas, my mamy siłę sprawczą, żeby marzyć. Dlatego o coś nierzeczywistego, co nam się przydarza, pytamy "czy to sen?", a nie "czy to marzenie?".

Czy to marzeniesen? Czy to sen?

"Czy to sen?" - upewnienie się w trakcie sytuacji, która jest miła i nierealna "Czy to był sen?" - jako podsumowanie nierealnej historii

Żyćcie jest najdziwnieszeczymś bardzo dziwnym i Ania dobrze to wie. Życie jest czymś bardzo dziwnym i Ania dobrze to wie.

Nie jestem pewna, czy dobrze rozumiem to stwierdzenie z początku zdania, ale stopień najwyższy jakoś dziwnie mi tu brzmi.

Żyć jest najdziwnieszcie bywa zaskakujące i Ania dobrze to tym wie. Życie bywa zaskakujące i Ania dobrze o tym wie.

"Dziwny" ma trochę negatywną konotację, można powiedzieć też np. "nieprzewidywalne"

Ania jest niezwykłą dziewczyną:, od urodzenia myli rzeczywistość z marzeniami. Ania jest niezwykłą dziewczyną, od urodzenia myli rzeczywistość z marzeniami.

Dwukropków ":" używamy głównie przy wyliczaniu.

Normalnie noc jest czasem odpoczynku, w którym przestajemy żyć rzeczywistością i zaczynamy się marzyć i, a w marzeniach wszystko jest możliwe. Normalnie noc jest czasem odpoczynku, w którym przestajemy żyć rzeczywistością i zaczynamy się marzyć, a w marzeniach wszystko jest możliwe.

Użycie "a" po przecinku podkreśla pewien kontrast w tym zdaniu (rzeczywistość - sen/marzenie).

NormalnieZazwyczaj noc jest czasem odpoczynku, w którym przestajemy żyć i zaczynamy się marzyć i w marzenidniem codziennym i zaczynamy śnić, a w snach wszystko jest możliwe. Zazwyczaj noc jest czasem odpoczynku, w którym przestajemy żyć dniem codziennym i zaczynamy śnić, a w snach wszystko jest możliwe.

1. Normalnie jest OK, lepiej brzmi "zazwyczaj", "z reguły" 2. samo "przestać żyć" = umrzeć 3. "żyć dniem codziennym", albo tak jak koleżanka napisała "rzeczywistością" 4. marzyć -> marzy się zazwyczaj na jawie, "marzyć się" - jako zwrotny czasownik z "się" oznacza życzenie 5. w polskim jest tendencja do unikania wielu "i", więc zdania, w których wymieniasz przeciwstawne rzeczy, możesz rozdzielić przy pomocy ", a"

Dla Anii nie ma żadnej granicy między rzeczywistośćcią i marzeniem: gdy idzie do łóżka, czuje się, jakby nie potrafiła spać. Dla Anii nie ma żadnej granicy między rzeczywistością i marzeniem: gdy idzie do łóżka, czuje się, jakby nie potrafiła spać.

Dla Anii nie ma żadnej granicy między rzeczywistość i marzenie:cią a snem, gdy idzie do łóżka, czuje się, jakby nie potrafiła spać. Dla Ani nie ma żadnej granicy między rzeczywistością a snem, gdy idzie do łóżka, czuje się, jakby nie potrafiła spać.

tutaj "i" możesz swobodnie wymienić na "a", ale już bez przecinka :) między *czymś* a *czymś* - stosujemy przypadek narzędnik (z kim? z czym?)

Po kilku godzin,ach poddaje się i decyduje/postanawia nie spać tej nocy. Po kilku godzinach poddaje się i decyduje/postanawia nie spać tej nocy.

"Postanawia" jako alternatywa, ale dla mnie brzmi lepiej.

Po kilku godzin,ach poddaje się i decyduje nie spać tej nocy. Po kilku godzinach poddaje się i decyduje nie spać tej nocy.

Mama, tata, brat - wszyscy w domu śpią oprócz niej. Mama, tata, brat - wszyscy w domu śpią oprócz niej.

Mama, tata, brat - wszyscy w domu śpią oprócz niej. Mama, tata, brat - wszyscy w domu śpią oprócz niej.

To zdenerwujące, ale chce bymyśleć pozytywnaie: "chyba mogę być produktywna i zrobić coś bezużytecznego, zamiast leżeć na/w łóżku (przez) całeją nocy". To denerwujące, ale chce myśleć pozytywnie: "chyba mogę być produktywna i zrobić coś bezużytecznego, zamiast leżeć na/w łóżku (przez) całą noc".

Raczej pewnie "w łóżku" niż "na łóżku". Z tekstu wynika, że przez kilka godzin próbuje zasnąć, a więc pewnie jest w pościeli. "Na łóżku" oznacza leżenie na pościelonym łóżku. "przez" jest opcjonalne.

"To zdenerwujące, ale chceę być pozytywna: ", chyba mogę być produktywna i zrobić coś bezużytecznego, zamiast leżeć naw łóżku całeją nocy". "To denerwujące, ale chcę być pozytywna, chyba mogę być produktywna i zrobić coś użytecznego, zamiast leżeć w łóżku całą noc".

Gdy nie potrafimoże spać, ona pisze. Gdy nie może spać, ona pisze.

Kilka zdań wcześniej "potrafi" pasowało. Tutaj raczej nie. Ona próbuje spać, ale nie może zasnąć.

Gdy nie potrafi spać, ona pisze. Gdy nie potrafi spać, pisze.

Długopis szybko płynie napo papierze jak lśniące białe łabędzie na rzece opisując dalekie światy, w których mieszkają wróżki i elfy, w którym książęta ratują księżniczki i prawdziwa miłość zawsze zwycięży. Długopis szybko płynie po papierze jak lśniące białe łabędzie na rzece opisując dalekie światy, w których mieszkają wróżki i elfy, w którym książęta ratują księżniczki i prawdziwa miłość zawsze zwycięży.

Długopis szybko płynie napo papierze jak lśniące białe łabędzie na rzece, opisując dalekie światy, w których mieszkają wróżki i elfy, w którym książęta ratują księżniczki i prawdziwa miłość zawsze zwycięży. Długopis szybko płynie po papierze jak lśniące białe łabędzie na rzece, opisując dalekie światy, w których mieszkają wróżki i elfy, w którym książęta ratują księżniczki i prawdziwa miłość zawsze zwycięży.

Ona sama czuje się jakby była księżniczką czekającą na jej księcia z bajki w wysokiej wieżyw wysokiej wieży na swojego księcia z bajki. Ona sama czuje się jakby była księżniczką czekającą w wysokiej wieży na swojego księcia z bajki.

Zmieniłam szyk na bardziej naturalny i jednoznaczny, żeby nie brzmiało to jak "bajka (która jest) z wysokiej wieży". Użycie "swojego/swego" wyklucza niejednoznaczność oczywiście bzdurną, ale możliwą, że określenie "jej księcia..." odnosi się do wieży.

Ona sama czuje się jakby była księżniczką, czekającą na jej księcia z bajki w wysokiej wieżyw wysokiej wieży na księcia z bajki. Ona sama czuje się jakby była księżniczką, czekającą w wysokiej wieży na księcia z bajki.

"czekającą na jej księcia z bajki w wysokiej wieży." - tutaj wskazujemy, że książę jest w wysokiej wieży "czekającą w wysokiej wieży na księcia z bajki." - ona czeka w wysokiej wieży

Lśniące motyle lecfruwają/latają dookoła niej jak tańczące gwiazdy w niebiena niebie gwiazdy i wieża znika. Lśniące motyle fruwają/latają dookoła niej jak tańczące na niebie gwiazdy i wieża znika.

Lśniące motyle lecatają dookoła niej jak tańczące gwiazdy wna niebie i nagle wieża znika. Lśniące motyle latają dookoła niej jak tańczące gwiazdy na niebie i nagle wieża znika.

"A cCo się dzieje?" "Co się dzieje?"

Długopis przestaje napisać i Ania czuje się coraz słabsza, jakby umierała... Zamyka oczy i wszystko się kończy. Długopis przestaje pisać i Ania czuje się coraz słabsza, jakby umierała... Zamyka oczy i wszystko się kończy.

Długopis przestaje napisać i Ania czuje się coraz słabsza, jakby umierała... Zamyka oczy i wszystko się kończy. Długopis przestaje pisać i Ania czuje się coraz słabsza, jakby umierała... Zamyka oczy i wszystko się kończy.

napisać - dokonany pisać - niedokonany

"Aniou, Aniou, obudź się. "Aniu, Aniu, obudź się.

"Aniou, Aniou, obudź się. "Aniu, Aniu, obudź się.

Przyjdzieszź później do szkoły" nieznany głos słychać mówić- słychać, jak mówi nieznany głos. Przyjdź później do szkoły" - słychać, jak mówi nieznany głos.

"Przyjdziesz -> Przyjdź" Nie wiem, czy dobrze zgaduję, że chodzi o tryb rozkazujący.

Przyjdziesz późniejSpóźnisz się do szkoły" nieznany głos słychać mówić. Spóźnisz się do szkoły" nieznany głos mówi.

Przyjdziesz później do szkoły - jest poprawne, ale znaczy, że ktoś nie ma obowiązku ść wcześniej Spóźnisz się do szkoły - znaczy, ktoś będzie później niż ma obowiązek

Ania otwiera oczy i piękny chłopiec staje przed niąstaje przed nią piękny chłopiec. Ania otwiera oczy i staje przed nią piękny chłopiec.

Ania otwiera oczy i p. Piękny chłopiec stajeoi przed nią. Ania otwiera oczy. Piękny chłopiec stoi przed nią.

"A gdzie jestem? "A gdzie jestem?

Gdzie ja jestem?

"A gGdzie jestem? "Gdzie jestem?

pyta nieznanjomego chłopca. pyta nieznajomego chłopca.

W odniesieniu do osób częściej używa się przymiotnika "nieznajomy" (który bywa też rzeczownikiem, np. "Nieznajomy uśmiechnął się do mnie").

pyta nieznanjomego chłopca. pyta nieznajomego chłopca.

Gdy nie może spać, ona pisze. Gdy nie może spać pisze.

Spóźnisz się do szkoły" mówi nieznany głos mówi. Spóźnisz się do szkoły" mówi nieznany głos.

Rozgląda się i zdaje sobie sprawę, że leży wna/po- środku wielkiej łąki. Rozgląda się i zdaje sobie sprawę, że leży na/po- środku wielkiej łąki.