«Vae victis !»

MÖ 4. yüzyılda, Galyalı önder Brennus İtalya’ya girip ve Roma’yı yağmaladı. Çaresiz Romalılar Kapitol’a sığındı, ama onlar cesurca direndi, bu yüzden Brennus bir anlaşma kabul etti: 1000 ons altın karşılığında Galyalılar ayrılacak. Bu ağırlığı ölçmek için bir terazi getirilmiş. Daha çok altın almak için Brennus’un kılıçını ve diğer ağır nesneleri terazinin bir kefeyi attığında, Romalılar sordu : «Hangi hakla hile yapıyorsun?». Kelt önder cevap verdi: «Muzafferin hakla! Vae victis/Vah yenilmişlere!».

Roma bu aşağılamayı asla unutmaz. Brennus’la olay Britanya ve Galiya fetihiken Roma şiddetini kesinlikle açıklıyor. Her neyse savaşın ahlak kurallarından birçoğu düşmana iyi davranmayı tavsiye edeceğine rağmen, cümle «vae victis» bir yenilmiş yeneninin insafina kalmış olduğunu bizi hatırlatıyor.


In the IVth century BC, the Gaulish leader Brennus invaded Italy and plundered Rome. Romans took shelter in the Capitol but organized a fierce resistance, so Brennos accepted a deal: The Gauls would withdraw in exchange for 1000 ounces of gold. A scale was brought to measure the weight. When Brennus tossed his sword and other heavy objects on a scalepan to rig it and get more gold, the Romans asked: “By what right are you cheating?”. And the Celt leader answered: “By the right of the victor! Woe to the vanquished/Vae victis!”

Rome never forgot this humiliation. The Brennus episode certainly explains Roman brutality during the conquest of Gaul and Britain. Anyway, even if most war-related moral codes recommend treating the enemy well, the “vae victis” phrase reminds us a vanquished is always at the mercy of his victor.

Corrections (1)
Correction Settings
Choose how corrections are organized

Only show inserted text
Word-level diffs are planned for a future update.

«Vae victis !»

Bu ağırlığı ölçmek için bir terazi getirilmiş.

Roma bu aşağılamayı asla unutmaz.

«Vae victis !»


This sentence has been marked as perfect!

MÖ 4. yüzyılda, Galyalı önder Brennus İtalya’ya girip ve Roma’yı yağmaladı.


MÖ 4. yüzyılda, Galyalı önder Brennus İtalya’ya girip ve Roma’yı yağmaladı. MÖ 4. yüzyılda, Galyalı önder Brennus İtalya’ya girip Roma’yı yağmaladı.

"MÖ 4. yüzyılda, Galyalı önder Brennus İtalya’ya girdi ve Roma’yı yağmaladı."

Çaresiz Romalılar Kapitol’a sığındı, ama onlar cesurca direndi, bu yüzden Brennus bir anlaşma kabul etti: 1000 ons altın karşılığında Galyalılar ayrılacak.


Çaresiz Romalılar Kapitol’a sığındı, ama onlar cesurca direndi, bu yüzden Brennus bir anlaşma kabul etti: 1000 ons altın karşılığında Galyalılar ayrılacaçekilecek. Çaresiz Romalılar Kapitol’a sığındı, ama onlar cesurca direndi, bu yüzden Brennus anlaşma kabul etti: 1000 ons altın karşılığında Galyalılar çekilecek.

"Çekilmek" sounds better.

Bu ağırlığı ölçmek için bir terazi getirilmiş.


This sentence has been marked as perfect!

Daha çok altın almak için Brennus’un kılıçını ve diğer ağır nesneleri terazinin bir kefeyi attığında, Romalılar sordu : «Hangi hakla hile yapıyorsun?».


Daha çok altın almak için Brennus’un kılıçını ve diğer ağır nesneleri terazinin bir kefeyi attığısine yerleştirdiğindae, Romalılar sordu : «Hangi hakla hile yapıyorsun?». Daha çok altın almak için Brennus’un kılıçını ve diğer ağır nesneleri terazinin bir kefesine yerleştirdiğinde, Romalılar sordu : «Hangi hakla hile yapıyorsun?».

Kelt önder cevap verdi: «Muzafferin hakla! Vae victis/Vah yenilmişlere!».


Kelt önder cevap verdi: «Muzafferin hakolmanın hakkıyla! Vae victis/Vah yenilmişlere!». Kelt önder cevap verdi: «Muzafferin olmanın hakkıyla! Vae victis/Vah yenilmişlere!».

Roma bu aşağılamayı asla unutmaz.


This sentence has been marked as perfect!

Brennus’la olay Britanya ve Galiya fetihiken Roma şiddetini kesinlikle açıklıyor.


Brennus’la olayı Britanya ve Galiya fetihiken boyunca Roma şiddetini kesinlikle açıklıyor. Brennus olayı Britanya ve Galiya fetihi boyunca Roma şiddetini kesinlikle açıklıyor.

Her neyse savaşın ahlak kurallarından birçoğu düşmana iyi davranmayı tavsiye edeceğine rağmen, cümle «vae victis» bir yenilmiş yeneninin insafina kalmış olduğunu bizi hatırlatıyor.


Her neyse savaşın ahlak kurallarından birçoğu düşmana iyi davranmayı tavsiye edeceğtmesine rağmen, cümle «vae victis» bir yenilmiş yeneninin insafina kalmış olduğunu bizi hatırlatıyor. Her neyse savaşın ahlak kurallarından birçoğu düşmana iyi davranmayı tavsiye etmesine rağmen, cümle «vae victis» bir yenilmiş yeneninin insafina kalmış olduğunu bizi hatırlatıyor.

You need LangCorrect Premium to access this feature.

Go Premium