Rozmowa ze Śmiercią (Część I) Rozmowa ze Śmiercią (Część I)

Rozmowa ze Śmiercią (Część I) Rozmowa ze Śmiercią (Część I)

Już mMiałem już osiemdziesiąt lat i miałem wrażenie, że za każdym dznień om słabiłem coraz bardziej. Miałem już osiemdziesiąt lat i miałem wrażenie, że z każdym dniem słabłem coraz bardziej.

Już mMiałem już osiemdziesiąt lat i miałem wrażenie, że za każdym dznień om słabiłem coraz bardziej. Miałem już osiemdziesiąt lat i miałem wrażenie, że z każdym dniem słabłem coraz bardziej.

albo: "...stawałem się coraz słabszy".

W dzieciństwie wszystko było o wiele lepiejsze - żadne ych zmartwienień, żadnych problemów, a tylko miłość rodziców. W dzieciństwie wszystko było o wiele lepsze - żadnych zmartwień, żadnych problemów, a tylko miłość rodziców.

W dzieciństwie ze wszystkoim było o wiele lepiej - żadne ych zmartwienień, żadnych problemów, a tylko miłość rodziców. W dzieciństwie ze wszystkim było o wiele lepiej - żadnych zmartwień, żadnych problemów, a tylko miłość rodziców.

Co się stało z tymi latami było? Co się stało z tymi latami było?

Co się stało z tymi latami było? Co się stało z tymi latami?

Minęliły tak szybko, że nie miałem czasu tego zauważyć. Minęły tak szybko, że nie miałem czasu tego zauważyć.

Minęliły tak szybko, że nie miałem czasu tego zauważyć. Minęły tak szybko, że nie miałem czasu tego zauważyć.

Miałem czas to zauważyć. - Nie miałem czasu tego zauważyć.

IA teraz... tTeraz jestem tylko starym pijakiem przed swojąsiedzącym nad szklanką wódki w smutnym i śmierdzącym barze. A teraz... Teraz jestem tylko starym pijakiem siedzącym nad szklanką wódki w smutnym i śmierdzącym barze.

"...przed swoją szklanką wódki..." brzmi trochę ciężko. Zwykle siedzi się "nad szklanką".

Nagle zbliżyła się do mnie/podeszła do mnie piękna kelnerka zbliżyła się: „Pan Andrzej Kowalski?”. Nagle zbliżyła się do mnie/podeszła do mnie piękna kelnerka: „Pan Andrzej Kowalski?”.

„Tak, to ja”, odpowiedziałem lekkomyślz roztargnieniem. „Tak, to ja”, odpowiedziałem z roztargnieniem.

"Lekkomyślnie" brzmi tu dziwnie. Może "z roztargnieniem" lub "niedbale"?

„Teraz twojpana kolej. „Teraz pana kolej.

Chyba nie są na "ty"?

Proszę iść do drzwi obok łazienki”, powiedziała. Proszę iść do drzwi obok łazienki”, powiedziała.

W tej chwili zawróciłem i spytałem „ktojaka „ona”?”, ale kelnerki już nie było. W tej chwili zawróciłem i spytałem „jaka „ona”?”, ale kelnerki już nie było.

W tej chwili zawróciłem i spytałem: „ktoKto to jest „ona”?”, ale kelnerki już nie było. W tej chwili zawróciłem i spytałem: „Kto to jest „ona”?”, ale kelnerki już nie było.

Albo "jaka ona?", jak już Ci zaproponowała inna osoba.

WePoszedłem więc tam, gdzie kelnerka mi powiedziała. Poszedłem więc tam, gdzie kelnerka mi powiedziała.

Weszedłem więc tam, gdzie kelnerka mi powiedziała kelnerka. Wszedłem więc tam, gdzie mi powiedziała kelnerka.

NaPrzy stole siedziała bardzo piękna kobieta o czarnych włosach. Przy stole siedziała bardzo piękna kobieta o czarnych włosach.

NaPrzy stole siedziała bardzo piękna kobieta o czarnych włosach. Przy stole siedziała bardzo piękna kobieta o czarnych włosach.

Teoretycznie mogła siedzieć "na stole", ale chyba nie to miałeś na myśli?

Miała głowę pochyloną głowę nad wielką książką. Miała głowę pochyloną nad wielką książką.

Miała głowę pochyloną głowę nad wielką książką. Miała głowę pochyloną nad wielką książką.

Kim jest panipani jest?” spytałem, a gdy podniosła głowę, przestraszyłem się; połowa twarzy była zniekształcona, jakby poparzona w wyniku pożaru. Kim pani jest?” spytałem, a gdy podniosła głowę, przestraszyłem się; połowa twarzy była zniekształcona, jakby poparzona w wyniku pożaru.

Kim jest panipani jest?” spytałem, a gdy podniosła głowę, przestraszyłem się; połowa twarzy była zniekształcona, jakby poparzona w wyniku pożaru. Kim pani jest?” spytałem, a gdy podniosła głowę, przestraszyłem się; połowa twarzy była zniekształcona, jakby poparzona w wyniku pożaru.

Zamilknąłem, by jej nie obrazić. Zamilkłem, by jej nie obrazić.

https://wsjp.pl/index.php?id_hasla=1826&id_znaczenia=4740631&l=1 (wybierz opcję "odmiana")

„No cześć, Andrzeju, kopę lat!” nagle mi powiedziała. „No cześć, Andrzeju, kopę lat!” nagle powiedziała.

„No cześć, Andrzeju, kopę lat!” nagle mi, powiedziała nagle. „No cześć, Andrzeju, kopę lat!”, powiedziała nagle.

Na pewno o mnie zapominasz o mnienie pamiętasz. Na pewno o mnie nie pamiętasz.

Na pewno nie zapominasz o mnieniałeś o mnie./ Na pewno mnie pamiętasz. Na pewno nie zapomniałeś o mnie./ Na pewno mnie pamiętasz.

Byłeś wtedy tylko noworodkiem wtedy” powiedziała i nie zatrzymyprzestawała mówić; mi mówiła mi o każdym szczególe mojego życia. Byłeś wtedy tylko noworodkiem wtedy” powiedziała i nie przestawała mówić; mi mówiła mi o każdym szczególe mojego życia.

Byłeś wtedy tylko noworodkiem wtedy”, powiedziała i nie zatrzymyprzestawała mówić; mi mówiłaopowiadała mi o każdym szczególe mojego życia. Byłeś wtedy tylko noworodkiem”, powiedziała i nie przestawała mówić; opowiadała mi o każdym szczególe mojego życia.

Ją pPrzerwałem jej „Czy to żart?”. Przerwałem jej „Czy to żart?”.

Ją pPrzerwałem jej. „Czy to żart?”. Przerwałem jej. „Czy to żart?”.

Usiadałem z nią naprzy stole. Usiadałem z nią przy stole.

Usiadałem z nią naprzy stole. Usiadłem z nią przy stole.

Czy jednak siedzieli NA stole?

Nie odpowiedziała dona mojego pytaniae. Nie odpowiedziała na moje pytanie.

Nie odpowiedziała dona mojego pytaniae. Nie odpowiedziała na moje pytanie.

Jestem Śmiercią i, a ty musisz umrzeć”. Jestem Śmiercią, a ty musisz umrzeć”.