Gastronomia. PCzęść pierwsza część: polski żurek Gastronomia. Część pierwsza: polski żurek

Taka jest zwykle kolejność w tytułach.

W tej serii tekstów chcbędę pisać o kilku obcych potrawach, które miałem okazję spróbowałemć. W tej serii tekstów będę pisać o kilku obcych potrawach, które miałem okazję spróbować.

Tak brzmi zgrabniej, lżej się czyta.

W pierwszej części napiszę o żurku. W pierwszej części napiszę o żurku.

Tutaj już nie mamy tytułu, więc zostawiam kolejność "pierwszej części" tak, jak jest.

Wtedy od niedawno zacząłema uczyćłem się polskiego, więc byłem podekscytowany, że pojechał wyjazdem do Polski. Wtedy od niedawna uczyłem się polskiego, więc byłem podekscytowany wyjazdem do Polski.

"Niedawno" znaczy krótki czas temu od DZISIAJ. A Tobie chodzi o krótki czas przed wyjazdem do Krakowa, dlatego "od niedawna". Druga korekta: za dużo było czasowników, źle się to czyta.

Wtedy niedawno zacząłem uczyć się polskiego, więc byłem podekscytowany, że pojechałem do Polski. Wtedy zacząłem uczyć się polskiego, więc byłem podekscytowany, że pojechałem do Polski.

Wtedy właśnie spróbowałem żureku. Wtedy właśnie spróbowałem żurku.

Dodaję "właśnie" by podkreślić, że to najważniejszy moment tej historii. próbować (kogo? co?) + biernik

Wtedy spróbowałem żureku. Wtedy spróbowałem żurku.

Pamiętam, że żurek był w chlebuie, a nie wna talerzu. Pamiętam, że żurek był w chlebie, a nie na talerzu.

był (w kim? w czym?) w chlebie. Mówimy "na talerzu" nawet jeśli talerz jest głęboki :). Za to "w miseczce".

Pamiętam, że żurek był w chlebuie, a nie wna talerzu. Pamiętam, że żurek był w chlebie, a nie na talerzu.

CTo znaczy, chleb miał kształt garnuszka, w którym była zupa. To znaczy, chleb miał kształt garnuszka, w którym była zupa.

garnuszek = mały garnek. Gdy powiesz "Chleb miał kształt garnka" to wszyscy pomyślą, że chleb był wielki jak garnek na zupę dla wszystkich gości :)

Uważałem to zaPomyślałem, że to ciekawe. Pomyślałem, że to ciekawe.

Były wW żurku były ziemniaki, jajka (tco było dla mnie bardzo dziwne), a i może też mięso też, ale już dobrze nie pamiętam dobrze. W żurku były ziemniaki, jajka (co było dla mnie bardzo dziwne) i może też mięso, ale już dobrze nie pamiętam.

W żurku były: tu wymieniasz co było.

Były w żurkuW żurku były: ziemniaki, jajka (to było dla mnie bardzo dziwne), ai może też mięso też, ale nie pamiętam dobrze. W żurku były: ziemniaki, jajka (to było dla mnie bardzo dziwne), i może też mięso, ale nie pamiętam dobrze.

Nie polubiłem żurku: przede wszystkim dlatego, że zupy nie są dla mnie niczym specjalnym. Nie polubiłem żurku przede wszystkim dlatego, że zupy nie są dla mnie niczym specjalnym.

Tak lepiej połączyć te informacje.

Przestałem go zejeść, gdy znalazłem czarną kulkę, która straszokropnie smakowała. Przestałem go jeść, gdy znalazłem czarną kulkę, która okropnie smakowała.

Przestałem go zejeść, gdy znalazłem czarną kulkę, która straszniźle smakowała. Przestałem go jeść, gdy znalazłem czarną kulkę, która źle smakowała.

Nie wiem, czy to był pieprz, czy inna przyprawa, której nie znam. Nie wiem, czy to był pieprz, czy inna przyprawa, której nie znam.

Taka konstrukcja "Nie wiem czy...." zwykle ma drugą część "ale..." z wyjaśnieniem co się dalej działo. Twoje zdanie brzmi jak urwane, brakuje zakończenia. Na przykład: "Nie wiem, czy to był pieprz, czy inna przyprawa, której nie znam, ale ta jedna kuleczka zepsuła mi całą przyjemność z posiłku".

Nie wiem, czy był to pieprz, czy inna przyprawa, której nie znam. Nie wiem, czy był to pieprz, czy inna przyprawa, której nie znam.

Jestem pewien, że polska kuchnia jest smaczna, ale niestety tym razem miałem z nią złe doświadczenie. Jestem pewien, że polska kuchnia jest smaczna, ale niestety tym razem miałem z nią złe doświadczenie.

Jestem pewien, że polska kuchnia jest smaczna, ale niestety tym razem miałem z nią złe doświadczenie. Jestem pewien, że polska kuchnia jest smaczna, ale niestety tym razem miałem z nią złe doświadczenie.