Był ten ciemny wieczór. Był ten ciemny wieczór.

Powinno raczej być: "Był ciemny wieczór", "To był ciemny wieczór", "Był taki ciemny wieczór". "Był ten ciemny wieczór" to odpowiednik angielskiego "It was the dark evening". W angielskim w tym miejscu oczekiwany jest rodzajnik nieokreślony "a" zamiast "the", chyba że w następnych zdaniach jest wyjaśnione dlaczego ten wieczór jest jedyny w swoim rodzaju, albo należy do grupy jedynych w swoim rodzaju ciemnych wieczorów. Jeśli chcesz zaznaczyć, że przywołujesz ważne wydarzenie z przeszłości, to trzeba by to zdanie rozbudować, np. "To był ten ciemny wieczór, który zapamiętałem na zawsze".

Był tenW ciemnye wieczór.ory jak tamten, W ciemne wieczory jak tamten,

Księżyc nie dawał się widzieć i cisza otaczała nasz domek. Księżyc nie dawał się widzieć i cisza otaczała nasz domek.

"Księżyc nie dawał się widzieć" brzmi dziwnie, trochę poetycko. Takie sformułowanie byłoby uzasadnione, gdyby księżyc był jednym z bohaterów opowiadania. Bardziej typowe frazy to: "Nie było widać księżyca", "Księżyc chował się za chmurami", "Nie dawało się widzieć księżyca".

Kksiężyc nie dawał się widziećkrył się za chmurami i cisza otaczała nasz domek. księżyc krył się za chmurami i cisza otaczała nasz domek.

Mieszkałem razem z matką naw odludnej dolinie i droga do miasta przeszła właśniechodziła przed naszym domem. Mieszkałem razem z matką w odludnej dolinie i droga do miasta przechodziła przed naszym domem.

"Przeszła właśnie" w opisie drogi tylko w realizmie magicznym, gdzie drogi pojawiają się i szybko znikają. "W dolinie" jest dużo, dużo częstsze. "Na dolinie" tylko w niektórych przypadkach, aby podkreślić rozległość doliny, np. "Pan na dolinie (serial telewizyjny)"

Mieszkałem razem z matką na odludnej dolinie i droga do miasta przeszła właśniew dolinie daleko oddalonej od miasta, do którego prowadziła droga znajdująca się przed naszym domkiem. Mieszkałem razem z matką w dolinie daleko oddalonej od miasta, do którego prowadziła droga znajdująca się przed naszym domkiem.

Tengo wieczóroru, ja i mama siedziaeliśmy naw ogrodzie, patrząc na gwieździste niebo. Tego wieczoru, ja i mama siedzieliśmy w ogrodzie, patrząc na gwieździste niebo.

Także "w ten wieczór", "tego wieczora". Dalej zaś "siedzieliśmy z mamą", "siedziałem z mamą", "mama i ja siedzieliśmy" – bardziej typowe w języku polskim.

Tengo wieczórora, ja i mama siedziaeliśmy naw ogrodzie wpatrzując nasię w gwieździste niebo. Tego wieczora, ja i mama siedzieliśmy w ogrodzie wpatrując się w gwieździste niebo.

Mamie się spodobało się spędzać letnie wieczory patrząc na gwiazdy i szukaćjąc konstelacji. Mamie spodobało się spędzać letnie wieczory patrząc na gwiazdy i szukając konstelacji.

Albo: "Mamie spodobało się spędzanie letnich wieczorów patrząc na gwiazdy i szukając konstelacji".

Mamie się spodobałoa lubiła spędzać letnie wieczory patrząc na gwiazdy i szukaćjąc konstelacji. Mama lubiła spędzać letnie wieczory patrząc na gwiazdy i szukając konstelacji.

Ja trochę się nudziłem i czasami nie słuchałem jej astronomicznych gadań. Ja trochę się nudziłem i czasami nie słuchałem jej astronomicznych gadań.

"Gadanie" powinno być raczej zastąpione synonimem, np.: pogawędka, wynurzenia, gadka, wywód.

Ja trochę się nudziłem i czasami nie słuchałem jej astronomicznych gadańWtedy też opowiadała o astronomii, czym trochę mnie nudziła. Wtedy też opowiadała o astronomii, czym trochę mnie nudziła.

Odwróciłem, się więc, aby patrzyeć na horyzont. Odwróciłem się więc, aby patrzeć na horyzont.

OZnudzony odwróciłem, się więc, aby patspojrzyeć na horyzont. Znudzony odwróciłem się więc, aby spojrzeć na horyzont.

Zwykle nie było nic w tym kierunku, oprócz drogi. Zwykle nie było nic w tym kierunku oprócz drogi.

Zwykle nie było tam nic w tym kierunku, oprócz drogi. Zwykle nie było tam nic prócz drogi.

Tengo wieczór, jednak,oru dostrzegłem jednak w dali lśniącą sylwetkę z dal, która się do nas się zbliżała. Tego wieczoru dostrzegłem jednak w dali lśniącą sylwetkę, która się do nas zbliżała.

Tengo wieczór,ora jednak, dostrzegłem lśniącą sylwetkę z w oddali, która się do nas się zbliżała. Tego wieczora jednak dostrzegłem lśniącą sylwetkę w oddali, która się do nas się zbliżała.

„– Mamo” – krzyknąłem „– co to jest?”. – Mamo – krzyknąłem – co to jest?

Interpunkcja w dialogach jest inna niż w angielskim. Ja użyłem znaku n-dash (Alt + 0150)

„– Mamo” – krzyknąłem „c– Co to jest?”. – Mamo – krzyknąłem – Co to jest?.

Mama odwracałaóciła się w kierunku mojego wskazującego palca. Mama odwróciła się w kierunku mojego wskazującego palca.

Mama odwracała w kierunku mojego wskazującego palcaóciła się we wskazanym przeze mnie kierunku. Mama odwróciła się we wskazanym przeze mnie kierunku.

Zmrużyła oczy, by lepiej dostrzec tajnemniczą sylwetkę. Zmrużyła oczy, by lepiej dostrzec tajemniczą sylwetkę.

Tajny - ukryty, poufny Inne przydatne synonimy - nieznany, nieznajomy, niewyraźny, mglisty, obcy

Zmrużyła oczy, by lepiej dostrzec tajnemniczą sylwetkę. Zmrużyła oczy, by lepiej dostrzec tajemniczą sylwetkę.

"– Nie mam pojęcia" – powiedziała, zagubiona. – Nie mam pojęcia – powiedziała zagubiona.

"– Nie mam pojęcia" – powiedziała, zagubiona. – Nie mam pojęcia – powiedziała zagubiona.

Zdalna sSylwetka szła ku nam, a gdy zbliżyła się w sposób wystarczającyo, zdaliśmy sobie sprawię, że ten był to złotym kotem, który szedł na dwóch nogach jak człowiek. Sylwetka szła ku nam, a gdy zbliżyła się wystarczająco, zdaliśmy sobie sprawię, że był to złoty kot, który szedł na dwóch nogach jak człowiek.

Zdalny - bezprzewodowy. Może chciałeś napisać: "ruchoma sylwetka"?

ZOddalona sylwetka szła ku nam, a gdy zbliżyła się w sposób wystarczającyo, zdaliśmy sobie sprawię, że ten byłwyglądała jak złotym kotem, który szedł na dwóch nogach jak człowiek. Oddalona sylwetka szła ku nam, a gdy zbliżyła się wystarczająco, zdaliśmy sobie sprawię, że wyglądała jak złoty kot, który szedł na dwóch nogach jak człowiek.

Mama przerażaziła się i powiedziała, żebyśmy weszli wdo domu. Mama przeraziła się i powiedziała, żebyśmy weszli do domu.

"Wejść w dom" to forma staropolska, do zaakceptowania w poezji i czasami w kontekście religijnym.

Mama przerażaziła się i powiedziała, żebyśmy weszli wdo domu. Mama przeraziła się i powiedziała, żebyśmy weszli do domu.

Spróbowałem jej zapytać, co to było, ale mama tylko mi odpowiedziała mi tylko, żebym milczał. Spróbowałem jej zapytać, co to było, ale odpowiedziała mi tylko, żebym milczał.

Nagle usłyszaeliśmy silgłośne pukanie. Nagle usłyszeliśmy głośne pukanie.

Nagle usłyszaeliśmy silne pukanie. Nagle usłyszeliśmy silne pukanie.

„– Otwórzcie drzwi” kot – krzyknął kot. – Otwórzcie drzwi – krzyknął kot.

„– Otwórzcie drzwi” kot! – krzyknął kot. – Otwórzcie drzwi! – krzyknął kot.

Jeszcze raz zapuknąał do drzwi, aż dom zaczął się trząść. Jeszcze raz zapukał do drzwi, aż dom zaczął się trząść.

Jeszcze raz zapuknąał do drzwi, tak mocno, że aż dom zaczął się trząść. Jeszcze raz zapuknał do drzwi, tak mocno, że aż dom zaczął się trząść.

Mama przykryła, więc, dłonią moje usta i oczy. Mama przykryła dłonią moje usta i oczy.

"Więc" zakłada wynikanie. Skąd czytelnik ma wiedzieć, że zasłonięcie ust i oczu likwiduje skutki głośnego pukania?

Mama przyzakryła, więc, dłonią moje usta i oczy. Mama zakryła dłonią moje usta i oczy.

Pamiętam, że pukanie nagle przestaskończyło się, a w domu słychać w domubyło kroki kota. Pamiętam, że pukanie nagle skończyło się, a w domu słychać było kroki kota.

Można też "nagle przestało pukać" albo potocznie "nagle pukanie przestało"

Pamiętam, że pukanie nagle przeustało się, a słychać w domu, a w domu słychać było tylko kroki kota. Pamiętam, że pukanie nagle ustało, a w domu słychać było tylko kroki kota.

Potem, już nic nie pamiętam. Potem już nic nie pamiętam.

Potem, już nic nie pamiętam. Potem już nic nie pamiętam.

Obudziłem się następny dzieńego dnia. Obudziłem się następnego dnia.

Obudziłem się następny dzieńego dnia. Obudziłem się następnego dnia.

Ręce mamy nadal przykrywały moją twarz, ale nie słyszałem już kota. Ręce mamy nadal przykrywały moją twarz, ale nie słyszałem już kota.

Ręce mamy nadal przyzakrywały moją twarz, ale nie słyszałem już kota. Ręce mamy nadal zakrywały moją twarz, ale nie słyszałem już kota.

„– Mamo, czy zły kot już odszedł?”. – Mamo, czy zły kot już odszedł?

„– Mamo, czy zły kot już odszedł?”. – Mamo, czy zły kot już odszedł?

Mama nic nie odpowiedziała. Mama nic nie odpowiedziała.

Powtaórzayłem pytanie kilka razy, a potem zdjąłem jej ręce z twarzy. Powtórzyłem pytanie kilka razy, a potem zdjąłem jej ręce z twarzy.

Powtaórzayłem to pytanie kilka razy, a potem zdjąłem jej ręce ze swojej twarzy. Powtórzyłem to pytanie kilka razy, a potem zdjąłem jej ręce ze swojej twarzy.

Gdy patspojrzyałem na nieją, przerażaziłem się i krzyknąłem. Gdy spojrzałem na nią, przeraziłem się i krzyknąłem.

Gdy patrzobaczyłem na niejjak wygląda, przerażaziłem się i krzyknąłem. Gdy zobaczyłem jak wygląda, przeraziłem się i krzyknąłem.

ZOd tamtego dnia już nie zobaczyłemnie widziałem już złotego kota, ale boję się, że wróci... Od tamtego dnia nie widziałem już złotego kota, ale boję się, że wróci...

ZOd tamtego dnia już nie zobaczyłem już złotego kota, ale boję się, że wróci... Od tamtego dnia nie zobaczyłem już złotego kota, ale boję się, że wróci...