Zacząłem się uczyć się polskiego, gdy miałem 15 lat, więc od ośmiu latczyli osiem lat temu. Zacząłem się uczyć się polskiego, gdy miałem 15 lat, czyli osiem lat temu.

"Uczę się od ośmiu lat", ale "zacząłem się uczyć osiem lat temu".

Wtedy uczyłem się angielskiego, francuskiego i hiszpańskiego w szkole, ale wcale mi się nie podobał język hiszpański język (nadal tak jest), więc chciałem znaleźć inny język do się nauczenia się. Wtedy uczyłem się angielskiego, francuskiego i hiszpańskiego w szkole, ale wcale mi się nie podobał język hiszpański (nadal tak jest), więc chciałem znaleźć inny język do nauczenia się.

W tym zdaniu samo "nadal tak" nie jest zbyt zrozumiałe.

Mój kolega ze szkoły urodził się w Niemcyzech i chciał uczyć się języka, by tam wrócić i mieszkać. Mój kolega ze szkoły urodził się w Niemczech i chciał uczyć się języka, by tam wrócić i mieszkać.

Zasugerował miproponował mi, żebyśmy uczyćli się razem, ale po jednej lekcji zrozumiałem, że nie byłem zainteresowany. Zaproponował mi, żebyśmy uczyli się razem, ale po jednej lekcji zrozumiałem, że nie byłem zainteresowany.

lub "Zaproponował mi wspólną naukę...". "Zasugerował" nie jest źle, choć w tym kontekście "zaproponował" jest znacznie lepszym wyrazem. Może mi się wydaje, ale podobną korektę dostałeś ostatnio od innej osoby i ja się z nią zgadzam. Po polsku nie używa się konstrukcji "zaproponować/zasugerować + czasownik w bezokoliczniku", tylko "zaproponować/zasugerować + rzeczownik" lub przy użyciu spójnika "żeby/aby" w formie osobowej ("żebym, żebyś, żeby (on/ona/oni/one), żebyśmy, żebyście).

Niemiecki to fajny język, ale moim zdaniem jest po prostu nudny i nieciekawy moim zdaniem. Niemiecki to fajny język, ale moim zdaniem jest po prostu nudny i nieciekawy.

To zdanie jest trochę bezsensowne, bo sam sobie w nim przeczysz. Jeśli niemiecki jest nudny i nieciekawy (to też są prawie synonimy, więc nie najlepiej to brzmi), to jak może być jednocześnie fajny? Będę ciekawa komentarza do tego pytania.

Potem spróbowałem dauńskiego. Potem spróbowałem duńskiego.

Kultura i historia krajów Skandynawii bardzo mnie fascynuje i, a (język) dauński brzmi ciekawie i szczególnwyjątkowo ciekawie. Kultura i historia krajów Skandynawii bardzo mnie fascynuje, a (język) duński brzmi wyjątkowo ciekawie.

Nie bardzo wiem, co chciałeś wyrazić przez "szczególnie". Możliwe synonimy: niepospolicie, nietuzinkowo, nieszablonowo... W mojej propozycji połączyłam znaczeniowo dwa użyte przez Ciebie przymiotniki, choć nie jest to optymalne rozwiązanie. Może ktoś wymyśli coś ciekawszego...

Muszę przyznać, że nie nauczyłem się języka jak należy i poddałem sjię, gdy odkryłem, że słowa nie dają się łatwo wymawiać łatwo. Muszę przyznać, że nie nauczyłem się języka jak należy i poddałem się, gdy odkryłem, że słowa nie dają się łatwo wymawiać.

Mimochodem/Przypadkiem/Przez przypadek oglądałem reklamę o(o) świecy zapachowej po polsku i gdy usłyszałem dźwięk języka, zostałem zupełnie/całkowicie oczarowany. Mimochodem/Przypadkiem/Przez przypadek oglądałem reklamę (o) świecy zapachowej po polsku i gdy usłyszałem dźwięk języka, zostałem zupełnie/całkowicie oczarowany.

Wyraz "mimochodem" jest rzadko używany. W tym kontekście również "całkowicie" wydaje mi się lepszym wyborem niż "zupełnie". Szczerze mówiąc, wyraz "oczarowany" jest na tyle silnie nacechowany emocjonalnie, że wystarczyłby sam, bez dookreślenia przysłówkiem.

ZdecydNatychmiast postanowaiłem w tej chwili uczyć się polskiego. Natychmiast postanowiłem uczyć się polskiego.

Nie jestem pewna, co miało znaczyć "w tej chwili". Podejrzewam, że chodziło Ci o "natychmiast". Ewentualnie "w tamtej chwili", jeżeli chcesz podkreślić moment w czasie. Skoro jednak mówisz o przeszłości, to raczej w *tamtej* chwili, a nie w *tej*.

Nigdy nie pożałowałem tej decyzji, choć niektórzy (nawet jedna Polka) powiedziaeli mi, że polski to bezużyteczny język, dlatego nie ma sensu go się uczyć. Nigdy nie pożałowałem tej decyzji, choć niektórzy (nawet jedna Polka) powiedzieli mi, że polski to bezużyteczny język, dlatego nie ma sensu go się uczyć.