Pewnego dnia zdałem sobie sprawę, że istniejest świat na świecy. Pewnego dnia zdałem sobie sprawę, że istnieje świat na świecy.

Według mnie sformułowanie "jest świat na świecy" brzmi trochę niezgrabnie.

Maliłe woskowie człowieczki mieszkali wły na tym niezwykłym lądzie i często rozmawialiśmły. Małe woskowe człowieczki mieszkały na tym niezwykłym lądzie i często rozmawiały.

Bali się płomienia, bo mogliby stopnieć przy ogniu i, więc mieszkali na brzegu świecy. Bali się płomieni, bo mogliby stopnieć przy ogniu, więc mieszkali na brzegu świecy.

"Prosimy, czy możesz nasm pomagać? "Prosimy, czy możesz nam pomagać?

Za każdym razem, gdy widzisz, że płonie ogień, musisz go zgasićzgaś go. Za każdym razem, gdy widzisz, że płonie ogień, zgaś go.

Tylko tak można nas emy przeżyć" powiedziaeli w beznadziejni. Tylko tak możemy przeżyć" powiedzieli w beznadziei.

Zdecydowałem się trzymać świecę w moim pokoju, w którym człowieczki mogliły być bezpiecznie. Zdecydowałem się trzymać świecę w moim pokoju, w którym człowieczki mogły być bezpieczne.

Codziennie oglądałem ciekawz zainteresowaniem, jak żyli w swoim małym woskowym świecie małym i upewniałem się, że knot został zgasizony. Codziennie oglądałem z zainteresowaniem, jak żyli w swoim małym woskowym świecie i upewniałem się, że knot został zgaszony.

Chciałem chronić ten delikatny świat i istnienia na nimoty go zamieszkujące. Chciałem chronić ten delikatny świat i istoty go zamieszkujące.

Niestety życie woskowych człowieczków nie jest niełatwe i wszystko jest dla nich niebezpieczeństwem. Niestety życie woskowych człowieczków nie jest łatwe i wszystko jest dla nich niebezpieczeństwem.

Gdy pewnego dnia zostawiłem świecę na parapecie, odkryłem, że wosk stopniał przez kaloryfer pod oknem. Gdy pewnego dnia zostawiłem świecę na parapecie, odkryłem, że wosk stopniał przez kaloryfer pod oknem.

Woskowie człowieczki zginęli, ały. A piszę te słowa, aby podtrzymać pamięć ich życistnienia. Woskowe człowieczki zginęły. A piszę te słowa, by podtrzymać pamięć ich istnienia.

Małe woskowe człowieczludziki mieszkały na tym niezwykłym lądzie i często rozmawiałyliśmy. Małe woskowe ludziki mieszkały na tym niezwykłym lądzie i często rozmawialiśmy.

Słowo "człowieczki" jest poprawne jako liczba mnoga od zdrobnienia "człowieczek", ale raczej się go nie używa. Dla mojego ucha i oka brzmi okropnie. Myślę, że odpowiednim wyrazem będzie "ludziki".

Tylko tak możemy przeżyć", powiedziały w beznradzniei. Tylko tak możemy przeżyć", powiedziały bezradnie.

Nie wiem, co rozumiesz, przez "w beznadziei", więc być może moja korekta nie jest właściwa.

Zdecydowałem się trzymać świecę w moim pokoju, w którym człowieczludziki mogły być bezpieczne. Zdecydowałem się trzymać świecę w moim pokoju, w którym ludziki mogły być bezpieczne.

lub: "...czuć się bezpieczne".

Codziennie oprzyglądałem się z zainteresowaniem, jak żyły naw swoim małym woskowym świecie i upewniałem się, że knot został zgaszony. Codziennie przyglądałem się z zainteresowaniem, jak żyły w swoim małym woskowym świecie i upewniałem się, że knot został zgaszony.

lub: "Codziennie obserwowałem z zainteresowaniem..."

Niestety życie woskowych człowieczludzików nie jest łatwe i wszystko jest dla nich niebezpieczeństwem. Niestety życie woskowych ludzików nie jest łatwe i wszystko jest dla nich niebezpieczeństwem.

Woskowe człowieczludziki zginęły. Woskowe ludziki zginęły.