Artış, zirve ve düşüş

Arap filozof İbn Haldun'a göre, medeniyetler genellikle döngüler izler. Eski yunanlı filozofları zaten bu teoriye zaten kurdu. İbn Haldun’un düşüncesindeki önem konsept « asabiyyah », yani bir toplumu uÿesi arasındaki grupun bağlayıcılığı.

Bu bağlayıcılık güçken, ilk bir nesil paha ve kadrat toplar. Asabiyyah tarafından medeniyet büyür ve gelişir. İkinci nesil zenginlikte doğur ama o sonuç almak için kadar efor ilk nesil zorunda kaldığını unutmaz. O zamanda medeniyet zirvesini erişir. Üçüncü nesil müreffeh fakat yozlaşmış. Meziyetleri hiç göstermez, pahayı bakımsız bırakır ve eninde sonunda ataların mirasını tahrip eder.

İbn Haldun artış-zirve-düşüş böyle döngülerin 120 yılı yettiğini hesap eder. Ona yanlış olarak atfetilmiş bir alıntı bunu çok iyi özletiyor : "Zor zamanlar güçlü insanlar yetiştirir. Güçlü insanlar iyi zamanlar getirir. İyi zamanlar zayıf insanlar oluşturur. Zayıf insanlar zor zamanlar getirir."

Rise, Peak and Fall
The Arab philosopher Ibn Khaldun thought civilisations followed cycles. It had already been theorized by Ancient Greek philosophers. A key concept in Ibn Khaldun’s thinking is “asabiyyah”, ie group cohesion between the members of a society.

When this group cohesion is strong, a first generation gathers wealth and power. Civilization expands and develops. The second generation is born in wealth, but hasn’t forgotten how many efforts it took the first generation to reach that result. At that point, civilization reaches its peak. The third generation, however, is decadent. They don’t show any virtue, dilapidate money and eventually destroy their ancestors’ legacy.

Ibn Khaldun calculated this rise-peak-fall cycles took 120 years. A quote falsely attributed to him sums it up perfectly: “Hard times create strong men. Strong men create good times. Good times create weak men. And, weak men create hard times”.