Jan. 2, 2024
Mój przyjaciel
Mój przyjaciel ma na imię Dima. Poznaliśmy się, gdy miałem zaledwie cztery czy pięć lat. To było tak dawno temu, że nie pamiętam, gdzie i jak się poznaliśmy. Może to było na naszej ulicy, bo jest moim sąsiadem i mieszka po drugiej stronie ulicy. Od tamtej pory zawsze bawiliśmy się razem, graliśmy w piłkę nożną, jeździliśmy na rowerach, pływaliśmy w rzece, włóczyliśmy się po placach budowy i nie tylko. Jak zawsze, gdy byliśmy małymi dziećmi, mieliśmy wiele bezsensownych sprzeczek i cały czas się kłóciliśmy. W wieku trzynastu lat nasze drogi się rozeszły. Ja zostałem w liceum, ale Dima poszedł do szkoły wojskowej w innym mieście, więc nie mieliśmy już okazji się spotkać. Wówczas zrozuwmiałem, że dopiero gdy nie było go w pobliżu, zaczęłam go naprawdę doceniać i czas, który z nim spępziłem. Poza tym uświadomiłem, że nie ma sensu tracić czasu i nerwów na bezużyteczne kłótnie. Kiedy Dima skończył szkolę wojskową, a ja liceum, dostaliśmy się na uniwersytet, ale znowu nasze drogi się rozeszły i zaczęliśmy mieszkać w różnych miastach. Ilekroć koronawirus sprawił, dopiero wtedy w końcu mieliśmy okazję spotkać się w domu i spędzić razem trochę czasu na wakacjach latem. A co było dalej? Cóż, to zupełnie inna historia i niezbyt zabawna, ale teraz wszystko jest w porządku, komunikujemy się, czasami spotykamy się na tej samej ulicy i żyjemy własnym życiem.
Correction Settings
Mój przyjaciel
Mój przyjaciel ma na imię Dima.
Poznaliśmy się, gdy miałem zaledwie cztery czy pięć lat.
To było tak dawno temu, że nie pamiętam, gdzie i jak się poznaliśmy.
Może to było na naszej ulicy, bo jest moim sąsiadem i mieszka po jej drugiej stronie ulicy.
Może to było na naszej ulicy, bo jest moim sąsiadem i mieszka po jej drugiej stronie.
Poprawka wyłącznie stylistyczna, aby uniknąć powtórzenia słowa ulica.
Od tamtej pory zawsze bawiliśmy się razem, graliśmy w piłkę nożną, jeździliśmy na rowerach, pływaliśmy w rzece, włóczyliśmy się po placach budowy i nie tylko.
Jak zawsze, gdy byliśmy małymi dziećmi, mieliśmy wiele bezsensownych sprzeczek i cały czas się kłóciliśmy.
W wieku trzynastu lat nasze drogi się rozeszły.
Ja zostałem w liceum, ale Dima poszedł do szkoły wojskowej w innym mieście, więc nie mieliśmy już okazji się spotkać.
Wówczas zrozuwmiałem, że dopiero gdy nie było go w pobliżu, zaczęłam goąłem naprawdę doceniać jego i czas, który z nim spępdziłem.
Wówczas zrozumiałem, że dopiero gdy nie było go w pobliżu, zacząłem naprawdę doceniać jego i czas, który z nim spędziłem.
Zmiana formy nieakcentowanej "go" na akcentowaną "jego" oraz zmiana szyku zdania jest potrzebna, ponieważ czasownik doceniać odnosi się do dwóch elementów zdania: przyjaciela i czasu. Gdyby pominąć czas to "... zaczęłam go naprawdę doceniać" byłoby poprawne.
Poza tym uświadomiłem sobie, że nie ma sensu tracić czasu i nerwów na bezużyteczne kłótnie. Poza tym uświadomiłem sobie, że nie ma sensu tracić czasu i nerwów na bezużyteczne kłótnie.
Nie potrafię rozstrzygnąć, czy powinno być "...nie ma sensu tracić czas i nerwy", czy "...nie ma sensu tracić czasu i nerwów". Bez dodatku "nie ma sensu" na pewno poprawna byłaby pierwsza wersja, np.: "Po co tracić czas i nerwy", ale "Brak mi czasu i nerwów". Może ktoś inny pomoże.
Kiedy Dima skończył szkolę wojskową, a ja liceum, dostaliśmy się na uniwersytet, ale znowu nasze drogi się rozeszły i zaczęliśmy mieszkać w różnych miastach.
Ilekroć koronawirus sprawił, dopiero wtedy w końcu mieliśmy okazję spotkać się w domu i spędzić razem trochę czasu na wakacjach latem. Ilekroć koronawirus sprawił, dopiero wtedy w końcu mieliśmy okazję spotkać się w domu i spędzić razem trochę czasu na wakacjach latem.
To zdanie jest nieprecyzyjne, ale nie jestem pewny jak je poprawić. Może chodzi o następujący początek: "Dopiero po zakończeniu pandemii w końcu mieliśmy okazję...".
— "Ilekroć" wymaga uzupełnienia, np: «Ilekroć o niej myśli, ogarnia go złość.»
— Również słowu "wtedy" brakuje odniesienia do konkretnego czasu.
A co było dalej?
Cóż, to zupełnie inna historia i niezbyt zabawna historia, ale teraz wszystko jest w porządku, komunikujemy się, czasami spotykamy się na tej samej ulicy i żyjemy własnym życiem.
Cóż, to zupełnie inna i niezbyt zabawna historia, ale teraz wszystko jest w porządku, komunikujemy się, czasami spotykamy się na tej samej ulicy i żyjemy własnym życiem.
Jan. 2, 2024
Po raz pierwszy korzystam z tego serwisu, i jestem pod wrażeniem tak dokładnego wyjaśnienia, dziękuję bardzo)))
Jan. 2, 2024
Nie ma za co. Korekty robią użytkownicy, więc dokładność wyjaśnień zależy od korektora. W moim przypadku tak dokładne wyjaśnienia otrzymywałem od użytkownika Monsieur_Elephant, który poprawiał często moje teksty w języku francuskim i próbuję to kontynuować. Żeby to robić dobrze na poziomie zaawansowanym, a Ty właściwie tam jesteś, przydałoby się jakieś przygotowanie filologiczne (albo pedagogiczne) a ja go nie mam. Może pojawią się inni korektorzy, którzy pomogą w udoskonalaniu stylistyki tekstów, ale jest dobrze. Tak trzymać!
Jan. 2, 2024
Okazało się, że kilka dni temu poprawiłeś rosyjski tekst Monsieur_Elephanta. Zabawny zbieg okoliczności.
|
A co było dalej? This sentence has been marked as perfect! |
|
Mój przyjaciel This sentence has been marked as perfect! |
|
Mój przyjaciel ma na imię Dima. This sentence has been marked as perfect! |
|
Poznaliśmy się, gdy miałem zaledwie cztery czy pięć lat. This sentence has been marked as perfect! |
|
To było tak dawno temu, że nie pamiętam, gdzie i jak się poznaliśmy. This sentence has been marked as perfect! |
|
Może to było na naszej ulicy, bo jest moim sąsiadem i mieszka po drugiej stronie ulicy.
Może to było na naszej ulicy, bo jest moim sąsiadem i mieszka po jej drugiej stronie Poprawka wyłącznie stylistyczna, aby uniknąć powtórzenia słowa ulica. |
|
Od tamtej pory zawsze bawiliśmy się razem, graliśmy w piłkę nożną, jeździliśmy na rowerach, pływaliśmy w rzece, włóczyliśmy się po placach budowy i nie tylko. This sentence has been marked as perfect! |
|
Jak zawsze, gdy byliśmy małymi dziećmi, mieliśmy wiele bezsensownych sprzeczek i cały czas się kłóciliśmy. This sentence has been marked as perfect! |
|
W wieku trzynastu lat nasze drogi się rozeszły. This sentence has been marked as perfect! |
|
Ja zostałem w liceum, ale Dima poszedł do szkoły wojskowej w innym mieście, więc nie mieliśmy już okazji się spotkać. This sentence has been marked as perfect! |
|
Wówczas zrozuwmiałem, że dopiero gdy nie było go w pobliżu, zaczęłam go naprawdę doceniać i czas, który z nim spępziłem.
Wówczas zrozu Zmiana formy nieakcentowanej "go" na akcentowaną "jego" oraz zmiana szyku zdania jest potrzebna, ponieważ czasownik doceniać odnosi się do dwóch elementów zdania: przyjaciela i czasu. Gdyby pominąć czas to "... zaczęłam go naprawdę doceniać" byłoby poprawne. |
|
Poza tym uświadomiłem, że nie ma sensu tracić czasu i nerwów na bezużyteczne kłótnie. Poza tym uświadomiłem sobie, że nie ma sensu tracić czasu i nerwów na bezużyteczne kłótnie. Poza tym uświadomiłem sobie, że nie ma sensu tracić czasu i nerwów na bezużyteczne kłótnie. Nie potrafię rozstrzygnąć, czy powinno być "...nie ma sensu tracić czas i nerwy", czy "...nie ma sensu tracić czasu i nerwów". Bez dodatku "nie ma sensu" na pewno poprawna byłaby pierwsza wersja, np.: "Po co tracić czas i nerwy", ale "Brak mi czasu i nerwów". Może ktoś inny pomoże. |
|
Kiedy Dima skończył szkolę wojskową, a ja liceum, dostaliśmy się na uniwersytet, ale znowu nasze drogi się rozeszły i zaczęliśmy mieszkać w różnych miastach. This sentence has been marked as perfect! |
|
Ilekroć koronawirus sprawił, dopiero wtedy w końcu mieliśmy okazję spotkać się w domu i spędzić razem trochę czasu na wakacjach latem. Ilekroć koronawirus sprawił, dopiero wtedy w końcu mieliśmy okazję spotkać się w domu i spędzić razem trochę czasu na wakacjach latem. Ilekroć koronawirus sprawił, dopiero wtedy w końcu mieliśmy okazję spotkać się w domu i spędzić razem trochę czasu na wakacjach latem. To zdanie jest nieprecyzyjne, ale nie jestem pewny jak je poprawić. Może chodzi o następujący początek: "Dopiero po zakończeniu pandemii w końcu mieliśmy okazję...". — "Ilekroć" wymaga uzupełnienia, np: «Ilekroć o niej myśli, ogarnia go złość.» — Również słowu "wtedy" brakuje odniesienia do konkretnego czasu. |
|
Cóż, to zupełnie inna historia i niezbyt zabawna, ale teraz wszystko jest w porządku, komunikujemy się, czasami spotykamy się na tej samej ulicy i żyjemy własnym życiem.
Cóż, to zupełnie inna |
You need LangCorrect Premium to access this feature.
Go Premium