W ciemności ich pokojów cierpią, bo gdyby coś złego działo się coś złego, nikt nie mógłby ichm pomóc. W ciemności ich pokojów cierpią, bo gdyby działo się coś złego, nikt nie mógłby im pomóc.

Dopełniacz od "pokoje" to "pokojów" lub "pokoi". Obie formy są poprawne. Pomóc - komu? czemu? (celownik)

Płaczą i płaczą, a dorośli potrafią/umieją tylko umią spytać: "Dlaczego płaczesz? Płaczą i płaczą, a dorośli potrafią/umieją tylko pytać: "Dlaczego płaczesz?

Nie ma żadnego potworua w szafie, wróć do łóżka". Nie ma żadnego potwora w szafie, wróć do łóżka".

Gdy drzwi się zamykają, dziecko leży naw łóżkou. Gdy drzwi się zamykają, dziecko leży w łóżku.

Śpi - bo dorośli nigdy nie opuszczają pokójoju, dopóki dziecko nie zasnąłśnie - a nagle dreszcz ich budzibudzi je dreszcz; ktoś zostawił okno otwarte. Śpi - bo dorośli nigdy nie opuszczają pokoju, dopóki dziecko nie zaśnie - a nagle budzi je dreszcz; ktoś zostawił okno otwarte.

Bądź konsekwentny z liczbą: pojedynczą lub mnogą. Jeśli piszesz, że dziecko leży w łóżku i że śpi, to dreszcz budzi "je", a nie "ich".

Ach, jeszcze razznowu ci głupi dorośli! Ach, znowu ci głupi dorośli!

Odwraca się, ale nic tam nie ma tam. Odwraca się, ale nic tam nie ma.

Wcześniej dziecko poczuło dreszcz z chłodu, a teraz strach ma/przejął kontrolę nad jego sercaem. Wcześniej dziecko poczuło dreszcz z chłodu, a teraz strach ma/przejął kontrolę nad jego sercem.

Dziecko nie znajduje odwagi, by odwrócić się w stronę szafuy, skąd pdochodziły te głosy. Dziecko nie znajduje odwagi, by odwrócić się w stronę szafy, skąd dochodziły te głosy.

Okno jest jeszcze zamknięte; dla dziecka to znak, że nie ma przed nim/przed sobą żadnej przerażającej istoty przed nim. Okno jest jeszcze zamknięte; dla dziecka to znak, że nie ma przed nim/przed sobą żadnej przerażającej istoty.

"Przed nim" - chodziło Ci o okno, czy o dziecko? W przypadku dziecka można powiedzieć "przed sobą".

W mgnieniu oka wstaje się i przypadkowo patrzey/spogląda na szafę; dwiea wysokie cienie wpatrzują się w niego. W mgnieniu oka wstaje i przypadkowo patrzy/spogląda na szafę; dwa wysokie cienie wpatrują się w niego.

Krzyk dziecka leci do nieba i przestrasza/przeraża cały świat. Krzyk dziecka leci do nieba i przestrasza/przeraża cały świat.

Tak jak wspomniałam podczas korekty poprzedniego tekstu, "przestrasza" nie brzmi dla mnie najlepiej. Może ktoś ma na ten temat inne zdanie, ale ja wolę "przeraża", choć to mocniejszy czasownik. Możesz też powiedzieć: "...i napędza strachu całemu światu". Tak przy okazji: czy miałeś na myśli "cały świat" czy "wszystkich (ludzi)"?

Dorośli wejdchodzą do pokoju, ale nie rozumieją: "Dziecko moje, co się stało?". Dorośli wchodzą do pokoju, ale nie rozumieją: "Dziecko moje, co się stało?".

Dziecko odpowieada, że w pokoju są potwory w pokoju, ale dorośli gomu nie wierzą. Dziecko odpowiada, że w pokoju są potwory, ale dorośli mu nie wierzą.

Gdy dorośli zamykają drzwi, dziecko słyszy głos: "Poczekaj, aż śpizaśnie". Gdy dorośli zamykają drzwi, dziecko słyszy głos: "Poczekaj, aż zaśnie".