"Jak masz na imię"?", spytał, ścigając siępędząc autem. "Jak masz na imię?", spytał, pędząc autem.

Leżałam na dśrodzeku pustej ulicy i głowbolała mnie boliłgłowa. Leżałam na środku pustej ulicy i bolała mnie głowa.

Nie wiem, co chciałeś powiedzieć przez "na drodze [ulicy]".

Dotknęłam głowy i zdałam sobie sprawę, że straleciała mi krew. Dotknęłam głowy i zdałam sobie sprawę, że leciała mi krew.

Krzyczałam/Wołałam o pomoc, ale nikt nie odpowiedział. Krzyczałam/Wołałam o pomoc, ale nikt nie odpowiedział.

O pomoc raczej się woła. Można "krzyczeć, wołając o pomoc".

Postarałam sięróbowałam wstać, ale byłam bardzo słaba i nie mi się nie udało. Próbowałam wstać, ale byłam bardzo słaba i mi się nie udało.

Przeczenie "nie" w większości przypadków powinno stać przy czasowniku.

Czułam się, jakbym umarła, a potem urodziłabym od nowa/na nowo/znów. Czułam się, jakbym umarła, a potem urodziła od nowa/na nowo/znów.

Forma "od nowa" w tym kontekście mi się nie podoba. Lepiej brzmi "na nowo".

Pomógł mnie iść/dojść do jego samochodu i pojechaćliśmy razem do szpitalua. Pomógł mnie iść/dojść do jego samochodu i pojechaliśmy razem do szpitala.

W tamtej chwilei zdałam sobie sprawę, że nic już nie pamiętałam już. W tamtej chwili zdałam sobie sprawę, że nic już nie pamiętałam.

"Z-zapomniałam", odpowiedziałam i zapłakałam/rozpłakałam się. "Z-zapomniałam", odpowiedziałam i zapłakałam/rozpłakałam się.

"Rozpłakałam się" brzmi bardziej naturalnie i współcześnie. "Zapłakałam" pasuje bardziej do poezji, ewentualnie niektórych rodzajów piosenek. "Rozpłakanie się" jest też bardziej intensywne niż "zapłakanie".

Całe życie znikło bez śladu ani ostrzeżenia, jakby go nigdy nie było bez ostrzeżeń ani śladu/jakby nigdy nie istniało. Całe życie znikło bez śladu ani ostrzeżenia, jakby go nigdy nie było/jakby nigdy nie istniało.