Türkçedeki en zor şey

Söylemezdim ki Türkçe çok zor (neticede dil çok muntazam) ama Türkçe dilin yapı mantığı anadilimin mantığından çok farklıydır (aslında bazen tam ters mantık var). Genel sözdizimi, ekler, ilişkili cümleler, fiiler, her şey farklı. Kelimelerin çoğu Farsçadan, Arapçadan ve elbette Türk köklerinden geldi.

O farklı sözdizimi yüzünden Türkçe bir cümle duyuğumda/okuduğumda, bunu anlamak için beyinimin zamanı ihtiyacı var. Cümledeki her elemanın görevi anlamak için bu elemanları aklımda bölmek zorundayım.

Sanırım Hint-Avrupa dillerini öğrenen Türklerin aynı sorunları var. Bu doğru, herhangi bir dilin öğrenmesinde bu sorunlar görülür fakat kimse diğer bir aileden bir dili öğrendiğinda, farkla çok açık olur. Belki bir gün Türkçe’yi nefes almak kadar doğal anlayacağım!

The Hardest Thing about Turkish
I wouldn’t say Turkish is hard (after all, the language is quite regular) but the logic of the Turkish language is very different from my native language’s (sometimes it’s actually the very opposite). General syntax, affixes, relative clauses, verbs, everything is different. The vocabulary mostly comes from Persian, Arabic and of course Turkic roots.

Because of this very different way the language is built, my brain needs some time to process a Turkish sentence when I read/hear one. I need to break down every element in the sentence to understand its function.

I guess Turks learning Indo-European languages are facing the same problems. True, this problem arises when you learn any foreign language, but when you learn a language from another linguistic family, the differences become very obvious. Maybe one day I’ll understand Turkish as naturally as I breathe!