Hatıra

artm

Feb. 24, 2026

Küçük yaşta babam sayesinde bilgisayar teknolojisine ilgi duymaya başladım. Bir gün babam bana resimli bir kitap verdi. Bu “Bilgisayar dünyası: soru ve cevaplar” adlı Japon çizgi romanının Rusça bir çevirisiydi. Bu benim için tuhaf bir okuma deneyimiydi.

Kitapta bilgisayar yapısı basit bir dille açıklandı. Makinenin içine yolculuk eden karakterler vardı. İşlemci, bellek ve yazılımdan bahsediyorlardı. Her şey anlaşılırdı ama aynı zamanda gizemli görünüyordü. Kitabı yavaşça ve dikkatlice okuyordum.

O zamanlar benim bilgisayarım yoktu. Her öğrendiğim şey benim için sadece bir teori olarak kalıyordu. Karmaşık devreleri ve görünmez sinyalleri hayal ettim. Bilgisayarın içinde adeta sihir olduğunu sanıyordum. O cihaz bana canlı gibi geliyordu.

Onun hangi yetenekleri sahip olduğunu uyduruyordum. Onu insanı anlayabilen ve her soruyu cevaplayabilen bir varlık sanıyordum. Bu makinenin insan gibi düşünübildiğine inanıyordum. Çocuk saflığım yüzünden onun yeteneklerini çok abarttım. Fantezimde bilgisayar her şeyi yapabilen bir varlıktı.

Sonra sık sık bu hayallerimi hatırlıyordum. Çocukluk tahminlerimi, gelecekteki yapay zekâ hakkındaki fikirlerle karşılaştırıyordum. Süper zeki sistemler hakkında makaleler okudum. Fantezilerimin onlara ne kadar benzediği ilgimi çekti.

tr 1

Corrections

serhan

Hatıra

Küçük yaşta babam sayesinde bilgisayar teknolojisine ilgi duymaya başladım.

Bir gün babam bana resimli bir kitap verdi.

Bu “Bilgisayar dünyası: soru ve cevaplar” adlı Japon çizgi romanının Rusça bir çevirisiydi.

Bu benim için tuhaf bir okuma deneyimiydi.

Kitapta bilgisayar yapısı basit bir dille açıklandı.

Makinenin içine yolculuk eden karakterler vardı.

İşlemci, bellek ve yazılımdan bahsediyorlardı.

Her şey anlaşılırdı ama aynı zamanda gizemli görünüyordü.

Kitabı yavaşça ve dikkatlice okuyordum.

O zamanlar benim bilgisayarım yoktu.

Her öğrendiğim şey benim için sadece bir teori olarak kalıyordu.

Karmaşık devreleri ve görünmez sinyalleri hayal ettim.

Bilgisayarın içinde adeta sihir olduğunu sanıyordum.

O cihaz bana canlı gibi geliyordu.

Onun hangi yetenekleri sahip olduğunu uyduruyordum.

Onu insanı anlayabilen ve her soruyu cevaplayabilen bir varlık sanıyordum.

Bu makinenin insan gibi düşünübildiğine inanıyordum.

Çocuk saflığım yüzünden onun yeteneklerini çok abarttım.

Fantezimde bilgisayar her şeyi yapabilen bir varlıktı.

Sonra sık sık bu hayallerimi hatırlıyordum.

Çocukluk tahminlerimi, gelecekteki yapay zekâ hakkındaki fikirlerle karşılaştırıyordum.

Süper zeki sistemler hakkında makaleler okudum.

Fantezilerimin onlara ne kadar benzediği ilgimi çekti.

Feedback

Çok çok küçük bir kaç hata var ama onları düzeltmek istedim. Çünkü o kadr güzel ve doğru yazmışsın ki bu küçücük hatalar göze çarpmıyor. Tebrikler.

artm

today

sağ ol

Hatıra