Witryna Pinkarmenia.org opublikowała artykuł, w którym opowiada sięo smutneym wydarzenieu. Witryna Pinkarmenia.org opublikowała artykuł, w którym opowiada o smutnym wydarzeniu.

"Opowiada o smutnym wyrażeniu", ale "opisuje wydarzenie" lub "opowiada historię". Do każdego z tych wyrażeń można dodać "się", aby utworzyć formę bezosobową.

20. października dwaj armiaeńscy chłopakicy popełnili samobójstwo skacząc z mostu Dawtaszen w Erywaniu. 20. października dwaj armeńscy chłopcy popełnili samobójstwo skacząc z mostu Dawtaszen w Erywaniu.

Tradycyjnie "ormiańscy", neutralnie "armeńscy". "Chłopiec" i "chłopak" to słowa znaczące prawie to samo, ale mające bardzo różną odmianę. Są też pewne różnice stylistyczne, szczególnie formy liczby mnogiej mają inny wydźwięk, ale także liczba pojedyncza zawiera pułapki. Dużo by o tym pisać, ale dam tylko kilka przykładów. "Chłopiec" jest zwykle młodszy niż "chłopak". "Mój chłopak" to zwykle partner uczuciowy lub seksualny, "mój chłopiec" to raczej syn. "Chłopaki nie płaczą" to tytuł filmu gangsterskiego". Jeśli nie odnosimy się do różnicy wieku, to "chłopaki" ma wydźwięk kolokwialny i lekko pobłażliwy. W kontekście tej notki wybrałbym "chłopcy" lub "młodzi mężczyźni".

To zdjęcie się nie spodobało użytkownikom, którzy zostawili niemiłe komentarzye. To zdjęcie się nie spodobało użytkownikom, którzy zostawili niemiłe komentarze.

Wprawdzie najczęściej "się" umieszcza się przed czasownikiem, w w tym zdaniu lepiej brzmi: "to zdjęcie nie spodobało się".

Tam wszyscy chłopakicy muszą służyć w armii, oprócz homoseksualistów. Tam wszyscy chłopcy muszą służyć w armii, oprócz homoseksualistów.

To znaczy, że jeśli homoseksualista nie chce służyć w armii, to musi mówić do rządu o jegopowiedzieć rządowi o swojej orientacji, a gdy rząd mu pozwala nie iść służyć w armii, ludzie rozumieją dlaczego. To znaczy, że jeśli homoseksualista nie chce służyć w armii, to musi powiedzieć rządowi o swojej orientacji, a gdy rząd mu pozwala nie służyć w armii, ludzie rozumieją dlaczego.

"Mówić/powiedzieć" — aspekt dokonany, bo to jednorazowa deklaracja "Iść do wojska" albo "służyć w wojsku/armii", czasem, kolokwialnie: "iść (i) służyć w wojsku". "Jego/swojej" — obie formy mogą tu być użyte, ale "swojej" jest lepsze, bo jednoznacznie dotyczy potencjalnego żołnierza. "Jego" może odnosić się do rządu.

Został porwany przez niektórych zkilku jego krewnych (w szczególności chodziło o przyrodniego brata i dwóch kuzynów), aktórzy potem ścięli mu głowę. Został porwany przez kilku jego krewnych (w szczególności chodziło o przyrodniego brata i dwóch kuzynów), którzy potem ścięli mu głowę.

"... niektórych z jego krewnych..." jest poprawne gramatycznie, ale tu nie pasuje, bo sugeruje, że zwykle jest to robione przez wszystkich krewnych. "..., a potem ścięli mu głowę" — w tym zdaniu podrzędnym opuszczasz podmiot, co jest typowe, ale tylko wtedy, gdy podmiot jest ten sam. Tu są różne podmioty ("on" w pierwszym zdaniu i "oni" w drugim) i dlatego potrzebny jest zaimek "którzy".